arslongavitabrevis

AFSAD Sanat Tarihi Seminerleri Başlıyor!

2011-12-17T12:47:00.001+02:00

AFSAD Sanat Tarihi Egitim Seminerleri

Sanattarihi disiplini, gorsel sanatlarin ana kaynagi oldugu gibi, bir cok farklisanat dalini da icerisinde barindirmaktadir. Sadece resim, mimari ve heykeldegil, fotograf da bu disiplinin icerisinde yer almaktadir.

Sanat Tarihi seminerlerinde, temel fotograf egitiminin yani sira, buna destekolarak sanat tarihinin verecegi estetik ve sanatsal bakis acisi ilekatilimcilarin fotografik gorusune katki yapacak ve genel sanat tarihi hakkindafikir sahibi olunmasini saglayacaktir.

Sanat tarihi seminerleri; ilkel Donem, Magara Sanati, Misir, Yunan, RomaUygarligi, Hiristiyan ve Islam Sanati, Gotik Sanat, Ronesans Donemi ve Sanati,Barok Sanat, Neo-Klasisizm, Romantizm, izlenimcilik, Post-izlenimcilik,Disavurumculuk, Kubizm, Futurizm, Konstruktivizm ve Soyut Sanat, Dada veSurrealizm, Soyut-Disavurumculuk ve 1950lerin Modern Sanat Akimlarini (Pop-Art, Land Art vs...) kapsamaktadir...

NOT:

*Seminerlere kayit olmak isteyenler, AFSADsekreterliğine ( 0-312-417 21 15) isimlerini yazdırabilirler.

**Sanat tarihine ilgi duyan herkes (AFSAD uyesi olanlar veya olmayanlar)seminerlere katilabilir.

***Seminerlerhakkinda detayli bilgi almak isteyenler afsadsanattarihi@gmail.com adresinemail atabilirler.

.......................

..............

..........

.....

Seminer Programi

1.AY

1.DERS = Ilkel Donemde Sanat, Misir, Yunan Uygarligi ve Sanati – 14 OCAK2012

2.DERS= Roma Uygarligi ve Sanati,Hristiyan ve Islam Sanati, Gotik Sanat – 21 OCAK 2012

3.DERS = Ronesans Donemi ve Sanati – 28 OCAK 2012

4.DERS = Barok Sanat- 04 ŞUBAT 2012

2.AY

5.DERS = Neo-Klasisizm, Romantizm, Izlenimcilik – 11 ŞUBAT 2012

6.DERS = Post-Izlenimcilik, Disavurumculuk – 18 ŞUBAT 2012

7.DERS = Kubizm, Futurizm, Konstruktivizm ve Soyut Sanat- 25 ŞUBAT 2012

8.DERS = Dada ve Surrealizm, Soyut- Disavurumculuk ve 1950’lerin SanatAkimlari (Pop-Art, Land Art vs...) – 3 MART 2012

Onerilenyayinlar

E.GOMBRICH.“Sanatin oykusu”, Remzi Kitabevi, 1999.

LYNTON,Norbert. “Modern Sanatin oykusu”, Remzi Kitabevi, 2004.

.......................

..............

..........

.....

Egitmen: Elif VARGI

Hacettepe UniversitesiSanat Tarihi Bolumunden 2007 yilinda mezun oldu. AFSAD Temel fotograf egitimiseminerlerini bitirdikten sonra yine AFSAD Soyut Fotograf Atolyesi'nde sanattarihi derslerini verdi. Bilkent Universitesi,Iletisim-Tasarim Bolumunde Medya ve Gorsel calismalar uzerine yuksek lisansinitamamladi. Su an Hacettepe Universitesi Sanat Tarihi bolumunde doktoraogrencisidir.

*Baslangıç Tarihi : 14 OCAK 2012

*Bitis Tarihi : 03 MART 2012

*Toplanti Gunu-Saati : Cumartesigunleri, saat 14.00

Seminerlere kayit olmak icin:

AFSAD (Ankara Fotograf Sanatcilari Dernegi) iletisim:

Adres : Bestekar Sokak No: 28/21 Kavaklıdere-ANKARA
Tel: (0.312) 417 21 15
Mobil Tel: (0.533) 738 82 08
Faks: (0.312) 417 21 16

derin hakikatler

2011-12-16T23:23:00.002+02:00

amerika'yı her seferinde çok geç keşfediyorum. bu da onlardan biri..
levent cantek'in bloguymuş, çok ayıp, çok ayıp..
derin hakikatler

Fotografya'nın SOYUT konulu 22.sayısı çıktı!...

2011-12-06T20:06:00.001+02:00

Türkiye'nin ilk sanal fotograf dergisiFotografya'nın SOYUT konulu 24.sayısı çıktı... www.fotografya.gen.tr adresinden okuyabilirsiniz...

Soyut
Gökhan Bulut ile Soyut Üzerine Söyleşi	Leyla Yücel-Uğur Okçu, Fotografya
Uğur Okçu ile Soyut Üzerine Söyleşi	Fotografya Ekibi
TİN	Prof. Dr. İsmail TUNALI' nın TİN Sergisi Açılış Konuşması
TİN	AFSAD Gökhan Bulut Soyut Fotoğraf Atölyesi
Son'dan Sonra	Nezaket Koç
Soyut İzlenimlerim	Adnan Küçüksağır
Düşsel : Ateş	Ayşe Saray
Kırmızı	Nurşen Coşar
Soyut	Işıl Ören
Abstract	Craig Royal
İçten Dışa	Kadriye Karataş
Abstract Edition	Ruud Nieuwenhuizen
Tin'e Yolcıuluk	Zeynep Şişman
K	İbrahim Ayık
Schrödinger'in Kedisi	Işın Ergeneman
1000A	Pelin Külahçı
Oluşum	Irmak Soldamlı
Bir Fotoğraf Mitos'u	Kiki Christodouloou
Soyut Fotoğraf Üzerine	Serra Gültürk
Kedi Bakışı : Soyut Fotoğrafın Anlam'sızlığı	Cengiz Engin
Pandora : Yabancılaşma	Şule Tüzül
Görsel Algılama ve Soyut Fotoğraf Sanatı	Doç. Dr. S. Fehmi Katırcıoğlu
Foto Gölge : Görmenin Sınırı: Çağdaş Fotoğrafta Soyutlamalar	Gülbin Özdamar Akarçay
D-Brush : Dijital Fırça	Christine Lentzou
Kandinsky,Soyut ve Sanat Üzerine Bir İrdeleme	Mahmut Özturan
Beyan	Silva Bingaz
Kekeme: Razberkirin	Hakan Akçura
Hırsız	Gökhan Turgut
Nü'mayiş	Uğur Okçu
Sanat ve Felsefe: Soyut Düşüncenin Sanata Yansıması	Mahmut Özturan
Pablo Picasso : Aynadaki Kadın	Şükrü Keleş
Bitosfer	Nejat Kutup
g-ÖZ	Mersin Fotoğraf Derneği
Derin'den: Sınıfta Kaldık	Suderin Murat
Objektifin Öte Yanı	Ebru Tekerek - Tekin Ertuğ
Dijital İzlenimler: İşlemsel Fotoğraf	Engin Arslan
Kaktüs : Sanal Sansür	Ali Rıza Akalın
Sergi Salonu
	Saklı Cennetler, Habip Yanç
	Bale, Özge Kazan
	Hagia Sophia&Bu Şehr-i İstanbul, Tahsin Aydoğmuş
	Beyaz Şapkalı Dağ, Mustafa Demirbaş
	Bellek Araştırmaları ve Eski Tütün Deposu, Kolektif Çalışma
Sergi Yorum: Dökümcüler , Kumral Kepkep	Mahmut Özturan
Şinasi Barutçu Kupası	Fotogen
Çiçeği Burnunda Yayınlar	Bülent Irkkan

Fotoğraf Sigarayı Bıraktırabilir mi? İmgelerin Tiksindirici Gücü

2010-10-13T13:12:00.003+03:00

Fotoğraf Sigarayı Bıraktırabilir mi?

İmgelerin Tiksindirici Gücü

Bildiğiniz gibi, 1 Ocak 2010 tarihinden itibaren Türkiye'de üretilen ya da ithal edilen bütün sigara paketlerinde uyarı resimleri yer almaya başladı. Daha önce sigara paketlerinde, sigara tüketimini azaltmaya veya tamamen bıraktırmaya yönelik metin uygulamasına geçilmişti.

Sigara kullanımının insan sağlığına olan zararlarını konu alan kısa cümleler paketlerin üzerinde yerini almıştı. Anlaşılan o ki, yalnızca Türkiye’de değil, tüm dünyada sadece kısa cümleler ile sigarayı bıraktırmak / tüketimini azaltmak yeterli olmuyor!

Bunun yerine, metinlerle birlikte çeşitli fotoğraflar aracılığıyla dünya genelinde sigara tüketimini azaltmaya/bıraktırmaya yönelik bir tutum gelişti. Türkiye’deki sigara paketlerinde de çeşitli fotoğrafları görmek mümkün.

Yalnızca bir iki kelimeyle oluşturulan cümlelerin yetersiz geldiği anda, fotoğrafı kullanmaları sizce de ilginç değil mi? Sözcüklerin kifayetsiz kaldığı, nikotin tüketiminin azaltılmasına yönelik hedeflerin tutturulamadığı yerde imgeleri kullanmak, izleyici de sigara kullanımına yönelik bir tür olumsuz etki oluşturulmaya çalışıldığını gösteriyor. Herkesin zararlarını az çok bildiği, fakat zor bırakabildiği sigarada sizce fotoğrafın gösterimi ne denli başarılı olabilir? Yapılan haberlere ve araştırmalara göre fotoğraflar bir şekilde etkili oluyor:

“Tiryakilerin sigara paketlerindeki resimlerle uyarılması yöntemi, İngiltere, Belçika ve Romanya gibi Avrupa ülkelerinin yanı sıra Brezilya, Tayland ve Singapur gibi ülkelerde de etkin bir şekilde uygulanıyor. AB'nin de sigara paketlerinin üzerine uyarıcı resim konulması konusunda çeşitli standartları bulunuyor. Ancak söz konusu uygulama, ülkelerin kendi tercihlerine bırakılıyor. AB'nin bu konudaki emsal resimlerinin sayısı da 42'yi buluyor. Türkiye, bu resimler arasından seçtiği 14 resim ile sigara içenleri resimlerle uyarmaya hazırlanıyor. Araştırmalar, uyarıcı resim uygulamasının, sigarayı bırakmada yüzde 20 oranında etkili olduğunu ortaya koyuyor.” 1

Metnin yerine fotoğrafın etkili olmasındaki sebep nedir peki? Sigara kullanan herhangi bir kimse cümledeki mesajı alır fakat beyninde onu görselleştiremeden/metin beyinde herhangi bir imgeye dönüşmeden sigarayı tüketmeye başlar. Mesela, “Sigara dumanında benzen, nitrozamin, formaldehit gibi kanser yapıcı maddeler bulunur” cümlesini tek başına okumak ayrı bir etki yapar. Çünkü çoğu aktif içici bu maddelerin nasıl bir etkiye sahip olduğunu tam anlamıyla bilmezken, ancak küçük bilinçli bir azınlık bunların ne anlama geldiğini bilir. Fakat bu cümleyle beraber bir fotoğraf kullanıldığı zaman bu maddelerin nasıl bir etkiye sahip olduğu, nasıl sonuçlara yol açabileceği izleyici tarafından rahatlıkla algılanabilir / anlaşılabilir.

Bu fotoğraftaki gibi, güçlükle solumaya çalıştığını anladığımız genç bir erkek vardır. Fotoğraftaki erkek, aslında izleyiciye sigara içersek bizim durumumuzun ileride ne olacağını göstermeye, imlemeye çalışmaktadır. Çoğunluğu genç olan içicilere aslında “siz de sigara içemeye devam ederseniz, sonunuz bu olur” şeklinde görsel bir mesaj iletmeye çalışmaktadır.

Bunun gibi birçok örnek fotoğraf verilebilir.

Etkili olan fotoğraflardan bazıları morgdaki ölü, temiz ve kanserli ciğer fotoğrafları ile ameliyat masasında kurtarılmayı bekleyen hasta fotoğrafları.. Burada da, fotoğraf aracılığıyla izleyici, sigara tüketimini devam ettirdiği takdirde gelecek hakkında bir imgelem oluşturmaya çalışır, daha doğrusu bunu bilinçsizce yapar. “Sigara içersem ben de böyle olurum” düşüncesi, fotoğraf aracılığıyla oluşturulmaya çalışılır. Daha ürkütücü / korkunç / gerçekçi görüntüler, izleyici de bir o kadar geleceği için bir öngörü oluşturmaya başlar.

Fotoğraf, kendisi ile izleyici arasında bir bağ kurar. İzleyici, fotoğraftaki özne/nesne ile bir özdeşlik kurar. Sigara paketlerin fotoğraf konmasının sebebi de büyük bir olasılıkla bu özdeşlik kurgusuna dayanmaktadır. Sigaranın zararları zaten bir şekilde bilinmektedir, ama sigara paketindeki fotoğraf öyle değildir! İmgeler, her zaman metinden daha fazla çalışırlar. Hayalgücünü daha fazla beslerler. Bu nedenledir ki, basit bir fotoğrafın caydırıcı/tiksindirici gücü basir bir cümleden daha fazladır.

Fakat bu işin, bir başka caydırıcı tarafı olabilir. Bu fotoğrafları göre göre, sigara tiryakileri imgeye karşı bir tür görsel bağışıklık da kazanabilir. Yani fotoğraf, aynı anda hem caydırıcı da olabilir, hem de etkisini yitirebilir. Aynı fotoğrafları gören sigara tüketicileri için bu tür fotoğraflar bir süre sonra etkisini yitirebilir. Ne de olsa, her sigara paket içerisinden tüketildikçe, fotoğraf da tüketilmektedir…

Elif VARGI

1 CNN Türk

* Yazının orijinali Fotoritim Ekim 2o1o sayısındadır. Tıklayın!

BEYOĞLUNDA YAŞANAN OLAYLARI ŞİDDETLE KINIYORUZ!

2010-09-23T15:27:00.002+03:00

Bizler Fotografya e-fotograf dergisi olarak Beyoğlu'nda yaşanan olayları şiddetle kınıyoruz!!!

"Beyoğlu’nda bulunan 2 sanat galerisi, yaklaşık 30 kişi tarafından basıldı. Resim ve fotoğraf sergisi açılışı için galeride bulunanlar kepenkleri indirerek canlarını zor kurtardılar. Galeridekiler, saldırının yaklaşık saat sürdüğünü ancak polisin sadece izlediğini açıkladılar."

Bu olayı, yalnızca galerilerde yapılmakta olan sergilere veya salt sanata karşı yapılan bir olay şeklinde değerlendiremeyiz. Çünkü bu yaşanan olaylar, içerisinde hepsini barındırıyor. Gericiliğin, yobazlığın SINIRI yok, bu da o düşüncenin cüretkâr bir uzantısı.

Bu olay, saldıran yoz ve gerici grubun politik tavrının neler yapabileceğinin cüretlerinin SINIRSIZLIGININ bir göstergesidir. İçerideki insanların anlattığına göre neredeyse 2. bir MADIMAK vakası yaşanmıştır.

Haber:

Sorun gerçekten galeride içki içmekten mi çıkmıştır, bilmiyoruz? Öyle olsa dahi, bugün galeride içki içiliyor diye saldıran grup, yarın meyhanelere, birahanelere, barlara da... Vs saldırmayacağı ne malum? Sergilerden bir tanesi de Extramucadele grubuna ait.

Serginin içeriğine buradan bakabilirsiniz:

Sanat, modern dönemle birlikte "kutsal-mahrem-dokunulmaz-tartışılmaz/tartışılması, sorgulanması teklif dahi edilemez" konuları birdir sormuş, tartışmış, sanat objesi haline getirerek gözler önüne sermeye çalışmıştır. Bunun içerisine din, dil, ırk, cinsiyet, aidiyet, kimlikler. Vb konular girer.

Sanat, bozar, parçalar, bütünleştirir, tekrar ayrıştırır, tekrar birleştirir, baksa biçimlere, renklere, söylemlere dönüştürür. Sanat, hayattan farklı, kopuk değildir, bizzat içerisindedir.

Sergilerin içeriğini beğenelim- beğenmeyelim; aynı görüşte olalım veya olmayalım; hiçbir sergi veya başka bir etkinlik, bu şekilde bir muameleye layık değildir, olmamalıdır!

Bugün Beyoglunda yaşananlar yarın Ankara'da, obur gün İzmir’de veya başka bir kentte yaşanabilir.

Nu fotoğraf çeken fotoğrafçılar, yarın bir gün sergi yaparken saldırıya uğramayacakları ne malum?

veya kadın fotoğrafçılar kadın üzerine bir sergi çıkartırken, mahremi gösterdikleri için taslanmayacaklarının garantisi var mı?

Hem bir fotoğrafçı, hem de bağımsız yazarlar olarak...

Ya da durun bos verin bu sıfatları, sade vatandaşlar olarak

BEYOĞLUNDA YAŞANAN OLAYLARI ŞİDDETLE KINIYORUZ!

Bizim de bu olaya bir şekilde tepki vermemiz, sessiz kalmamamız şart diye düşünüyoruz.

Bireysel olarak kaldığımız ve toplumsal bir tepki veremediğimiz sürece yarın başka olayların bizim başımıza gelmesi olasıdır.

FOTOĞRAFYA SANAL FOTOĞRAF DERGİSİ EKİBİ

Alexander Rodchenko

2010-06-06T19:32:00.003+03:00

Alexander Rodchenko

Sanat Hayatı

Rus Avant-garde sanatçısı olan Alexander Rodchenko, aynı zamanda modern fotoğraf tarihinin önemli isimlerinden biri. 1891 yılında doğan ve 1956’da ölen sanatçı, Rusya’da köklü siyasi değişimlerin ve sanat akımların olduğu bir dönemde yaşamıştır. Resim, heykel, fotoğraf ve grafik tasarım alanlarında, sanatın birçok farklı dalında yapıtlar üretmiştir. Konstrüktivizm sanat akımının kurucularından olan Rodchenko, kendisi gibi sanatçı olan Varvara Stepanova ile evlenmiştir.

Kazan Güzel Sanatlar Okulu’nda eğitim gören Rodchenko, sanat hayatının erken dönemlerinde Kübo-Fütürizm akımından etkilenerek ilk soyut resimlerini üretmiş oldu (Lynton, 2004). 1916 yılında, yine başka bir Konstrüktivist sanatçı olan V.Tatlin’in çağrısıyla ” The Store” sergisine katıldı. 1918’de Artistik Kültür Müzesi’nin (Museum of Artistic Culture) örgütlenmesine yardımcı oldu ve ilk yöneticisi oldu. Moskova atölyelerinin Endüstriyel Sanat bölümünün yardımcı yöneticiliğine seçildi. 1921’de Genç Sanatçılar topluluğuyla “5 x 5 =25” sergisinde son resimlerini sergiledi. 1922’de tipografik tasarımlar; ünlü yönetmen Dziga Vertov’un haber filmleri için başlıklar, 1923’te Mayakovski ile birlikte afişler ve ilanlar yaptı. 1924’ten sonra giderek fotoğrafa yöneldi. 1930’ların sonuna doğru tekrar resme dönerek, soyut dışavurumcu resimler üretti. 1942’de ise fotoğrafı tamamen bırakarak, devlet sergileri için bir takım sergi düzenleme kurullarında görev aldı.

Rodchenko’nun Fotoğraf Anlayışı

Çok yönlü bir sanatçı olan Rodchenko sanat hayatının oluşum yıllarında Konstrüktivizm gibi bir akımdan beslenmişti.[1] Fotoğrafa getirdiği “farklı” bakış açısı onu fotoğraf tarihinde ayrı ve özellikli bir yere koyar.

Fotoğraf çekilirken göz hizasında tutulan fotoğraf makinesinin elde etmiş olduğu görüntü, ufuk çizgisinde kesişen tek kaçışlı bir perspektif düzlemi oluşturuyor. Bunun için de fotoğraf makinesinin yatay bir konumda tutulması gerekiyor. 1920’lere gelindiğinde ise, modern fotoğrafçılar bu klasik perspektif anlayışına karşılık, kendi getirmiş oldukları “yeni perspektif” anlayışını benimsediler. Bu tutum 20.yüzyılın başlarında Dada akımıyla birlikte başlamıştı. Man Ray ve Laszlo Moholy-Nagy gibi sanatçılar rayograph ve photogram adını verdikleri teknikle birçok farklı görüntü elde ediyorlardı (Newhall,1982). Mimar Erich Mendelsohn’ın New York’ta çekmiş olduğu gökdelen fotoğraflarının açısı kimi zaman aşağıdan yukarıya, kimi zaman da yukarıdan aşağıya doğru kurgulanmıştır.

Rodchenko’nun fotoğraflarına baktığımızda da, göz hizasında çekilmiş, tek kaçışlı perspektif düzlemini yansıtan fotoğraf anlayışını -Erich Mendelsohn’ın fotoğrafları gibi- tamamen sarstığını görürüz.

Kimi zaman balkonlardan aşağıya doğru, kimi karelerde ise aşağıdan yukarı doğru kamerasını yerleştirmiştir. Böylelikle klasik fotoğraf düzleminde görmeye alıştığımız paralel görüntülerin aksine, artık birbirini kesen çaprazlar, perspektifi kıran çizgiler fotoğrafa hâkim olmaktadır. Rodchenko fotoğraf hakkındaki görüşlerini şöyle dile getiriyor “Fotoğrafta eski bir bakış açısı var. Yerde ayakta duran bir kişinin ufuk çizgisine doğru bakması, benim deyimimle göbek fotoğrafları... Ben bu bakış açısıyla, benim gibi yeni fotoğraf için çalışan meslektaşlarımla birlikte savaşacağım. Günümüzün en ilginç açı çekimleri aşağıdan yukarı ve yukarıdan aşağıya olanıdır” (Newhall, 1982,s.201).

Bunlarla birlikte, yakın çekimle yapmış olduğu fotoğraf kareleri ile de, 20.yüzyılın fotoğraf anlayışına yeni bir bakış açısı getirmiştir. Bunun için annesinin fotoğrafı iyi bir örnektir.

Şüphesiz ki, A.Rodchenko yaşamış olduğu dönemin getirmiş olduğu politik ve kültürel ortamını yönlendirmiş ve diğer sanatçılar gibi o ortamdan beslenmiştir. Fotoğrafa getirmiş olduğu farklı bakış açısı, tıpkı fotoğraflarındaki gibi klasik bakış açısını alaşağı etmiş, 20.yüzyıl modern fotoğrafına damgasını vurmuştur.

[1] Konstrüktivizm akımını Türkçe’ye yapımcılık/yapılandırmacılık şeklinde çevrilse de, yazıda orijinal haliyle kullanılmıştır. 1914'te Rusya'da ortaya çıkan bu sanat akımı, resim, heykel ve mimaride etkin olmuştur. Rusya’da, Sosyalist Gerçekçilik resmi tutum olarak benimsenince bu akım Rusya’da etkisini yitirmiş, sanatçıların bir çoğuda Avrupa’ya gitmiştir. 1917 Ekim Devrimi'yle beliren Konstrüktvizm, geçmişle ve geleneksel değerlerle tüm bağlarını koparmış, endüstriyel malzeme, mühendislik estetiği ve bu teknikleri yücelten söylemi benimsemiştir. Vladimir Tatlin'in önderliğinde ilk olarak mimarlıkta ortaya çıkmıştır, gerçekten yapılması için bir takım tasarımlar meydana getirmişlerse de, hiçbiri uygulanmamıştır.

*Yazının orijinali için Fotoritim Haziran 2010 sayısına bkz.

Fotografya'nın "Delilik ve Deha" konulu 23.sayısı yayında!!!!

2010-05-28T16:41:00.010+03:00

"DELİLİK ve DEHA" temasıyla

Türkiye'nin

ilk sanal fotoğraf dergisi

FOTOGRAFYA'nın

23.sayısı yayına girdi...

www.FOTOGRAFYA.gen.tr

23.SAYIDAKİLER

Akıl Hastası ve Sanatçı Süleyman Velioğlu

B&W In Colors: Delilik ve Fotoğraf Simber Atay
Ignoramus=Bilmiyoruz : Bilinçdışının Bir eleştirisine Doğru Ulus Baker
Studio Charcot : İsterinin Fotoğraflanması Vaughan Bell
Çintemani Orhan Cem Çetin
Foto Gölge : Aynalı Bir Mercekten Bakarak Gülbin Özdamar
Sanat ve Nevroz Ferit Edgü
Aklın Halleri Mehmet Ali Kılıçbay
Delilik ve Dahilik Dr. Fuat Ulus
Van Gogh Tarzı "Delilik-Dehâ" ve Ötesi Ali Osman Coşkun
Deli, Dahi, Dali Burcu Sevim
Madness Claudio Edinger
Modernizm Ve Modernizm Sonrası Algı Düzeyleri Açısından Deha Ve Deli Tan Tolga Demirci
Uçurum Tutsağıyım: Çıplaklık ayaklarımın altını boşaltmış Şükrü Keleş
Deliler ve Akıllılar, Zorbalar ve Düşler Şule Tüzül
Fear in the Great Lakes/Büyük Göller Bölgesi’ndeki Korku Jose Cendon
Sanat ve Delilik Doç. Dr. Haldun Soygür
David Nebrada
Mükemmel Simulakr/ The Perfect Simulacrum, Jean Baudrillard
The Body Eclectic:Viewing Bodily Modification in David Nebreda David Houston JONES
Delilerim Ferit Çengelli
Acı Şükran Moral
Giderayak: Dahilik-Delilik Merih Akoğul
Afganistan’daki Delilik/ Madness In Afghanistan Steve McCurry
Deha ve Delilik Mutluhan İzmir
Kekeme : Eşit Uzaklık Hakan Akçura
Seri Fotoğrafta Döngüsel Zamanın Gerçekliği Handan Dayı
Derin’den: Yaşatma Üzerine-Kadim Bir Halk: Süryaniler Suderin Murat
Ömer Uluç ile Ömer Uluç Üzerine Burcu Pehlivanoğlu
Nü'mayiş Uğur Okçu
Sanat ve Felsefe: Sanatçının Zorunlu Gereksinimi: “Düşünsel Estetizm” Mahmut Özturan
Gölge Düştüğünde Barış Acar
Sergi Salonu
Yol Notları
Tekel Direnişi Anonim

Engin Güneysu’nun “Sokağın Dili : Bildiğin İstanbul Sergisi” Üzerine

2010-03-31T19:59:00.005+03:00

Engin Güneysu’nun “Sokağın Dili : Bildiğin İstanbul Sergisi” Üzerine

Fotograf Geçidi: İstanbul 2010 projesinin yedinci sergisi , Engin GÜNEYSU'nun SOKAĞIN DİLİ : BİLDİĞİN İSTANBUL isimli bu ay izleyicilerin beğenisine sunulacak.

Güneysu’nun fotoğraflarına baktığınızda, kent ve insan çelişkisini bir kez daha görürsünüz. İnsanlar ilk bakışta bu kente ait değilmiş gibi gözükseler de, aslında dikkatle bakıldığında tam da bu kentin ayrılmaz birer parçası gibidirler. İnsanın giderek kentleştiği, şehrinse aynı anda insanlaştığı da göze çarpar. Şehir, insanlarla birlikte yaşar, soluk alır. Kent ve insan birbirinden kopartılamaz bir hale gelir. Derin, boş, ıssız bir yalnızlık hakimdir onun fotoğraflarında... Ama her fotoğrafçı bu kareleri ortaya çıkartırken tabi ki bu düşünceleri aklından geçirmez, onlar sadece deklanşöre basarlar.

Engin kendi fotoğrafları için şunları söylüyor:

“Yaklaşık 2 yıldır İstanbul sokaklarını fotograflıyorum... Sanırım bu benim için hayat gailesini unutup hayata karışma, stresten arınma aracı. Anlık değişen ışıkla farklılaşan sokağı ve insanların farklı ruh hallerini fotograflayarak hem “o an” ı hem de kendi zamanımı durdurmuş oluyorum…” [1]

Anlık değişen ışıkla farklılaşan sokağı ve insanların farklı ruh hallerini fotoğraflamak tutumu bana nedense izlenimci ressamları hatırlattı. Onlar da buna benzer bir tutumla, günün içerisinde değişmekte olan ışığın/zamanın nesne üzerindeki değişimini tuvallerine yansıtmak istiyorlar ve bunu zamana karşı yarışarak gerçekleştiriyorlardı. Hem o zamanı yansıtmak, hem de zamana karşı yarışarak bunu gerçekleştirmek resmin teknik sınırlılığı içerisinde gerçekten zor bir durum bakıldığında. Ama fotoğraf makinesi bu zorluğu tek bir hareketle ortadan kaldırıyor!

Güneysu da, tıpkı izlenimci bir ressam gibi, anlık değişen ışıkla farklılaşan İstanbul’u ve insanları, değişmekte olan ruh halleri içerisinden çekip alıyor, donduruyor, durduruyor...

Bunlarla birlikte, yansıyan yüzler, siluetler, gölgeler de bu fotoğrafların ayrılmaz birer parçaları... Güneysu’nun da belirttiği gibi, değişmekte olan ışığı yakalamaya çalışan fotoğrafçı, bu kent içerisinde ışığın binbir farklı yüzünü karelerine aktarıyor. Gölgeler, gölgeleşmekte olan insanlar, silüetler aslında bu izlenimci tutumun bir uzantısı olarak görülebilir...

Her ne kadar bazı karelerde, anlatmak istediği figürün arkasında-yanında bazı figürler belirse de (kadrajı kesen görüntüler), bunu onun fotografik dilini bozmuyor, hatta ona has bir fotografik dil haline geliyor.

İşte tam bu noktada, Engin Güneysu’nun tarzı da özgünleşiyor. Bu serginin küratörü Gültekin Çizgen’in de söylediği gibi “Türkiye fotografının, İstanbul sokaklarının dili ona emanet”...

(*) Sergi hakkında detaylı bilgi almak için tıklayınız:

http://www.fotografgecidi.com/sergi_enginguneysu.html

(**) Yazının orijinali Fotoritim Mart 2010 sayısındadır.

[1] http://enginguneysu.deviantart.com/journal/

Reuters gözüyle Türkiye: Kara çarşaflı kadınlar klasiği

2010-01-14T23:02:00.004+02:00

Reuters Gözüyle Türkiye:

Kara Çarşaflı Kadınlar Klasiği

Bildiğiniz gibi Reuters Ajansı her sene çarşaf çarşaf dünyanın her yerinden çekilen “ en iyi ” fotoğrafları yayınlıyor. Seçilen fotoğraflar arasında Türkiye’den yandaki kare yer almış.[1] Fotoğrafın altında da “Muslim women sit on a park bench overlooking the Golden Horn on Marmara Sea in Istanbul, April 3, 2009. REUTERS/Finbarr O'Reilly (TURKEY RELIGION SOCIETY IMAGE OF THE DAY TOP PICTURE)- “Müslüman kadınlar bir bank üzerinde Haliç üzerinden Marmara Denizi’ne bakarlarken- İstanbul, 3 Nisan 2009. REUTERS/Finbarr O'Reilly” yazılmış.

Kime göre iyi, kime göre bu görüntü Türkiye’yi anlatıyor tabi ki tartışılır… “Hayır hayır bu Türkiye değil! Türkiye’nin bir de ‘modern’ yüzü var” diyenler de olacaktır. Düzeltmeci bir yaklaşımla, bu görüntünün bize ait olmadığını düşünenler veya inkar etmeye çalışanlar, aslında Türkiye’nin bu barındırdığı görüntülerin dışında başka “güzellikleri” de barındırdığını öne sürmeye çalışanlar da olacaktır mutlaka.

Bu gösterim dili, fotoğrafta yeni bir şey değil öncelikle onu belirtmek gerek. Peçeli, burkalı, kara çarşaflı kadınlar “Batılı” (böyle de katı sınırlar çizip Batı veya Doğu diye ayırmak çok doğru olmasa da, ne yazık ki eninde sonunda kullanmak durumunda kalıyoruz?) fotoğrafçıların 19.yüzyıldan bu yana sıklıkla tekrarladıkları bir konu.

Fransa’nın 1830’da Cezayir’i işgal etmesiyle birlikte, birçok sanatçı (ki bunların başında “Cezayirli Kadınlar” tablosuyla Eugene Delacroix gelir), fotoğrafçı, yazar ve seyyah da Ortadoğu’ya gitmiştir. O dönemde özellikle Cezayir, Tunus, Fas gibi yerlerde Fransız askerleri, turistler için üretilen ve batılı izleyicinin görsel tüketimi için hazırlanan bu kartpostlarda veya fotoğraflarda da buna benzer kompozisyonların stüdyo ortamında hazırlandığını biliyoruz. Bu tür okumalar Edward Said’in Şarkiyatçılık kitabında ortaya koyduğu savla veya Said’e karşı yapılan savlarla değerlendirilebilir, okunabilir.[2]

Bu tür imgeler sömürgeci ideolojinin birer uzantısı ve hala daha günümüzde devam ediyor diyebiliriz. Buna en güzel örnek de tabi ki, Afgan kızı Sharbat Gula. National Geographic dergisinin Nisan 2002 sayısının kapağında mor burkalı Afgan kızının elinde dergi ve “BULUNDU” yazısı ile izleyicinin karşısında. Peçeyi kaldırma, arkasında ne olduğunun sorgusu Batılı erkeğin kafasını kurcalayan bir soru olmuştur hep öteki Kadın’a karşı. Peçe açılır ve arkasındaki yüzün akıbeti bir kez daha fotoğraf aracılığıyla gösterilir… ve izleyici de rahatlar!

*****

Şimdi Türkiye örneğine dönecek olursak, bu fotoğraf da, sömürgeci gösterim dilinin bir parçası. Kara çarşaflı kadınlar, deniz kenarında İstanbul’da oturuyorlar. Bu 200 senedir böyle gösterilmiş, sanıyorum bundan sonra da böyle gösterilecek. Evet, çarşaflı kadın bir gerçek ve Türkiye de dışarıdan işte tam da böyle görülüyor… Diğer Ortadoğu ülkeleri arasından ayırt edici bir özelliği de yok gibi duruyor bu fotoğrafa bakılınca. Kim anlar ki bu fotoğrafa bakılınca buranın İstanbul olduğunu? Alt yazısıyla birlikte verilmese, hiçbir izleyici bunun Türkiye’de çekildiğini anlayamaz.

Türkiye bu işte... Biraz peçeli kadın, biraz dansöz, biraz döner, biraz şiş kebap, biraz göbekli, kıllı Türk erkeği, biraz Türk kahvesi, biraz baklava, biraz bıyık, biraz cami silüeti… Bu yüzden de her sene Türkiye’nin tanıtımı için hazırlanan video kliplerde bu tür imgelerin-görüntülerin Arabesk formlarda biraz daha estetize edilerek gösterildiğini görüyoruz. Çünkü Türkiye’de kendini Batı dünyasının onu görmek istediği biçimde kendisini göstermeye çalışıyor…

Bu kadar çok tekrarlanan bir konunun bu sene de yılın fotoğrafı seçilmesi oldukça şaşırtıcı, çünkü yüzyıllardır tekrarlanan bir imgenin yeniden seçilmesi popülerliğinden bir şey kaybetmediğini ve kaybetmeyeceğini gösteriyor… Ve bir o kadar da sıkıcı geliyor artık bu tür imgeler... “Tamam be kardeşim, seviyorsun anladık da bu tip konuları, bıkmadınız mı artık aynı şeyleri evirip çevirip üretmekten?” diye insan söylenmekten kendisini alamıyor doğrusu…

[1]http://www.reuters.com/news/pictures/searchpopup?picId=23632891

[2] Bu konu için, Fotoritim Eylül 2008 sayısında Umut Hepvar’ın yazısına bakabilirsiniz. “Fotoğrafın Doğusu Batısı Olur mu?”

* Yazı Fotoritim dergisi Ocak 2010 sayısında yer almaktadır. Orijinali için lütfen bakınız.

Geç fark ettiğim güzel bir dergi: BoltArt!

2010-01-03T13:54:00.004+02:00

Engin Güneysu'nun fotoğrafları aracılığıyla gördüğüm güzel bir kültür-sanat dergisi Boltart...

Kendileri diyor ki:

"BoltArt, kemikleşmiş gibi gözüken kültür ve sanat kavramlarını sorgulamayı amaçlayan online bir oluşum; yer verdiğimiz yazıların ve projelerin içeriği ve sürekliliği konusundaki ciddiyetimizi amatör heyecanımızla birleştirdiğimiz bir platform. Farklı disiplinlere ait denemeler, makaleler, söyleşiler ve fotoğraf projelerine yer veren BoltArt, sanat dergilerinin uslanmaz entelektüel merakını, akademik dergilerin araştırmacı kimliğini ve fotoğraf dergilerinin görsel zenginliğini bünyesinde biraraya getiriyor.

Bu projeye, bilgi üretiminin yazar ve okuyucu arasında geliştirilecek bir diyalog ile mümkün olduğuna inanarak başladık. Hedefimiz yayımlanan yazılarla soru işaretleri oluşturmak ve bunları okuyucu yorumları üzerinden tartışmaya açmak.

Yayım hayatına 2008 sonbaharında başlayan BoltArt haftalık olarak güncelleniyor.

Aramıza hoşgeldiniz.

BoltArt Editörleri Károly Aliotti, Merve Ünsal ve Özge Ersoy"

Mutlaka takip edin derim...

Boltart

yeni bir blog

2009-11-29T23:46:00.000+02:00

yeni bir blog:

izlemenizi tavsiye ederim..

kayıp imge

Facebook, Fotoğraf ve Paranoya

2009-11-06T15:17:00.002+02:00

Facebook, Fotoğraf ve Paranoya

Dünyanın en popüler sosyal iletişim ağlarından biri olan Facebook’un en önemli ham maddesi şüphesiz ki fotoğraf… İnsanlar Facebook’tan önce de tabi ki fotoğraf çekiyorlardı, peki ya düşündünüz mü Facebook’tan sonrasını?

Facebook’tan önce de insanlar arkadaşlarıyla bir yerlere gidip eğleniyorlar, geziyorlar, ilişkilerini bir şekilde yaşıyorlardı. Şimdi çoğu kişi sırf Facebook’a fotoğraf yükleyebilmek için yanlarında sürekli fotoğraf makinesi taşıyorlar, makine yoksa cep telefonları imdatlarına yetişiyor ve hemen bu fotoğraflar siteye yükleniyor. İnsanlar özel hayatlarını kendi belirledikleri çerçeve içerisinde istedikleri gibi teşhir edebiliyorlar.

Fotoğrafın anı/belgeleme değeri, bu yüzyılda Facebook ile başka bir forma girdi. Burada insanlar kimlik bilgilerinin yanı sıra, sanal bir sosyal ağ üzerinden hayatının belirli bir evresinde girip çıkan kişilerden tutun da, en yakın arkadaş/aile çevresine kadar birçok kişiyi hesabına ekleyebiliyor, böylece sürekli iletişim halinde oluyorlar. Evet, bu bir yere kadar iyi ve nostaljik gelebilir. Seneler önce koptuğunuz çocukluk arkadaşınızı, komşunuzu, ilkokul arkadaşınızı… vs Facebook’ta görüp, tekrar iletişime geçmek, eski günleri 10 dakika içinde yad etmek güzeldir, keyiflidir. Ama aslında düşündüğünüzde, zaten hayatın içerisinde doğal seleksiyona uğrayıp, hayatınızdan çıkan kişileri Facebook aracılığıyla tekrar hayatınıza “sanal” bir biçimde tekrar sokuyorsunuz… Yolda görüp, sadece bir merhaba dediğiniz kişilerden tutun da, konuşmadıklarınız dahi arkadaş listenize bir anda girebiliyorlar. Tabi, bu konuda genelleme yapmak doğru olmaz, fakat büyük bir çoğunluğun da bu şekilde hareket ettiğini görebiliriz…

Fotoğraf da bu site için biçilmiş kaftan aslında. Çoğu kişi komik-ilginç videolarını da paylaşabiliyor, ama fotoğraf kadar etkili değil video paylaşımı. Evlerde kutuların içinde sakladığımız aile albümleri, arkadaş albümleri bir anda birçok kişinin kullanabileceği bir platforma dökülebiliyor. Bu fotoğrafların tabi ki hiçbir estetik değeri yok, profesyonel bir fotoğrafçının fotoğraflarını değerlendirme kriterlerinden bahsetmiyorum bu anlamda. Fotoğrafın yapısının ne kadar esnek ve kaygan olduğuna değinmek istiyorum. Birey için çok özel olan fotoğraflar, kişi istemediği takdirde siteye yüklenmeyebilir, ama bunun dışında, gün gün, hafta hafta kimin ne yaptığını an be an takip edebilirsiniz. Bir zamanlar dolaplarda saklanan albümler, şimdi her an ulaşılabilir, elde edilebilir, bakılabilir konuma geliyor. Bu anlamda fotoğrafın aidiyeti, bizim aracılığımızla bizim tekelimizden çıkıyor. Evet, kimse bizi zorlamıyor fotoğraf yüklemek için; ama bizler yine de dayanamayıp yüklüyoruz veya yüklemesek dahi çevremizdekilerin albümlerini büyük bir teşhirci açlığıyla izliyoruz. Dikizleniyor, dikizliyoruz! Buna izin veriyoruz çünkü… Bilgisayar ekranları, dürbünlerin yerine geçti, balkonlar, duvarlar, pencerelere şeffaflaştı ve herkesin özeli içerisinde dolaşabiliyoruz rahatça. Üstelik bu yasadışı, yasak da değil! Çünkü, insanoğlunun vazgeçemediği bir duygusudur: merak! Fotoğraf da bu teşhirciliği kızıştıran güzel, kullanışlı, görsel bir malzeme.

Facebook’ta insanların ne kadar vakit harcadığı ise tamamen korkunç bir tablo! Şubat 2008-2009 arasında yapılan bir araştırmada, kullanıcılar toplam 1 milyar 100 milyon dakika harcarken, 2009 Şubat'ında bu 3 milyar dakikanın üzerine çıkmış durumda. (1)

Şubat 2008’de 250 milyon fotoğraf yüklenirken, Şubat 2009’da 850 milyon fotoğraf yüklenmiş. Üyeler siteye günde 8.5 milyon fotoğraf yüklüyorlar. Facebook’un platformunda bulunan fotoğraf sayısı şimdiden fotoğraf paylaşım sitesi olan Flickr’ı geçmiş. (2) Facebook’da fotoğraf çekmeyi bilmenize gerek yok. Kural yok, sınır yok, tamamen özgürsünüz; çünkü fotoğraf burada özel hayatınızı kendi elinizle teşhir etmek için kullandığınız bir araç. Diğer fotoğraf paylaşım sitelerinde insanlar amatör/profesyonel fotoğrafçılar çektikleri fotoğrafları değerlendiriyorlar, puan veriyorlar…vs.

İnsanların önlerinden geçen yığınla fotoğraf da, kişileri paranoyaya ve aşırı kıskançlığa itebiliyor? Nasıl mı? Yapılan bir haberde şöyle deniyor:

“Canada'da yapılan bir araştırma, dünyaca ünlü sosyalleşme sitesi Facebook'un, çiftlerin ilişkilerinde olumsuz etkisi olduğunu ortaya koydu. Partnerlerin birbirlerini kıskanmasında büyük rol oynayan site, sevgilileri ayırma gücüne bile sahip… Kanada Ontario'daki Guelph Üniversitesi'nde araştırma yapan bilim adamları, Facebook bağımlılarının partnerlerini iyiden iyiye araştırmak için aslında tuzağa düştüğünü ortaya koyuyor.

Kıskançlığın verdiği etkiyle şüpheyi arttırıcı detayları ortadan kaldırmak, Facebook kullanıcısının tüm zamanını alıyor. Özellikle genç sevgililerin ilişkilerinde büyük rol oynayan Facebook, kişiye yarardan çok zarar getiriyor. Araştırmayla ilgili yazılan bir makale de Facebook çılgınlığının insana negatif duygular getirdiğine dikkat çekiyor. Karşı tarafı sürekli takip etme güdüsünü yaratan sitenin, ilişkiyi yıpratmak için büyük bir gücü olduğunu savunan araştırmacılar, gizli saklı yapılan işlerin bu tür duygulara neden olmasının kaçınılmaz olduğunu söylüyor.” (3)

Sürekli fotoğrafların izini süren bir kişi, böylece psikolojik açıdan hem kendine hem de çevresine zarar verebilecek hale gelebiliyor. Aşırı kıskançlığı tetikleyen ve takip ediliyormuş hissi yaratabilecek olan fotoğraflar aracılığıyla, Facebook bir kez daha kazanıyor; çünkü kullanıcılar sürekli sitede vakit geçiriyorlar. Fotoğraflar da bu noktada, hem teşhirciliği pekiştiriyor, hem de bu fotoğraflarla belki de kafasından senaryolar yazan biri için psikolojisini de alt üst eden bir noktaya gelebiliyor. Çünkü fotoğraf insanların hayal gücünü konuşturacak yeterli miktarda doneyi verebilir…

Facebook’un yerini ileride şüphesiz ki başka siteler alacaktır, ama Facebook günümüzde fotoğrafın kullanım pratiklerini değiştirdi, özel hayat ve aidiyet gibi kavramları kişinin kendi isteğiyle başka biçimlere sokma iznini aldı. Böylece, fotoğrafın paranoyak yapma gücünü de öğrenmiş olduk…

*Yazının orijinali Fotoritim Kasım sayısındadır.

Reuters’tan 10 Yılın En İyi Fotoğrafları

2009-10-28T22:40:00.016+02:00

Taliban'ın şeriat yasalarından beş yıl sonra ilk kez bir kadın halk arasında yüzünü gösterirken...

Cuma Namazı sonrasında çıkan çatışmalarda genç bir Filistinli protestocu İsrail sınır polisi tarafından yakalanırken...

Irak'ın Basra kentinde bir İngiliz asker çatışma sonrası alev alarak aracından atlarken...

Öfkeli bir Yahudi yerleşimcisi, İsrailli polis ve askeri birlikler Gush Katif'teki Neve Dekalim yerleşim yerini yıkarken sinagogun camından bakarken...

Iraklı Şii bir kız olan Mays, evlerinin yakınına düşen bir havan mermisinin dayısını yaralamasından sonra ağlarken...

ABD Donanması Sıhhiye Eri Richard Barnett, Iraklı bir çocuğu kucağında tutarken...

AFP haber ajansından Kenji Nagai, Burma'nın Yangon şehrinde polis ve askeri güçler protestoculara ateş açtığı sırada yerde yatarken... 50 yaşındaki bir video muhabiri olan Nagai askerler kalabalığı dağıtmak için ateş açtığında vurulmuş ve daha sonra da ölmüştü...

Macit Kavousifar ve yeğeni Hüseyin Kavousifar Tahran'da 2 Ağustos 2007'de kabloyla asılmıştı. İran hükümeti, birkaç reformisti hapse atan yargıcın katilleri olan Macit ve Hüseyin'i yüzlerce kişilik kalabalığın önünde asmıştı...

Alicia Casilio, 11 Ocak 2007'de Massachusetts, Boston'da Irak'taki savaş karşıtı düzenlenen protestoya Iraklı bir sivil kılığında katılmıştı. Casilio'nun yüzündeki numaralar savaşta öldürüldüğü tahmin edilen Iraklı sivillerin sayısını temsil ediyor...

İran'ın Bakuba kentinde bir adam aracında patlayıcı olduğu gerekçesiyle Amerikan güçleri tarafından tutuklandıktan sonra arabada tutulurken...

Nijer'in kuzeybatısında bulunan Tahoua'da bir anne ve çocuk acil beslenme kliniği önünde beklerken...

Diger fotograflar icin tiklayin

Zihin ergo sum Milliyet Sanat'ta!...

2009-09-29T17:33:00.005+03:00

Fotoğrafla yeni bir dünya

Amatör fotoğrafçıların gönüllü olarak bir araya gelmesi ile kurulan Ankara Atölyesinden sonra; Başbakanlık, DPT, AB Eğitim ve Gençlik Programları Merkezi Başkanlığı (www.ua.gov.tr) Gençlik Programı kapsamında ve Avrupa Komisyonu‘ndan sağlanan hibeyle bir atölye de İzmir de kurarak özel eğitime tabi çocuk ve gençlere fotoğraf eğitimi verdi.Zihinsel engelli çocuk ve gençlere fotoğraf eğitimi vermek üzere kurulan Z!H!N Ergo Sum Fotoğraf Atölyeleri Grubu çalışmalarına son hızla devam ediyor.

Projede yer alan katılımcıların; - toplumla kaynaştırma ve farkındalık yaratmak adına ve yanısıra-, sosyal ve kişisel gelişimlerinin ilerlemesi, fotoğraf çekmek deneyimini kazandırarak, yaratıcılık ve girişimcilik ruhlarını ortaya çıkarıp, sosyalleşmelerini, hayata bakış açılarını, düşünsel ve duygusal olarak gelişmelerini sağlamayı hedefleyen atölyeler şimdilik Ankara, İzmir ve Mersin’de hizmet veriyor.

Z!H!N Ergo Sum Fotoğraf Atölyeleri Grubu’nun kuruluş öyküsü ise kısaca şöyle: 2007 yılı Şubat ayında ZİÇEV, Zihinsel Yetersiz Çocukları Yetiştirme ve Koruma Vakfı bünyesinde (www.zicev.org.tr); Faika Berat Pehlivan önderliğinde, özel eğitim gereksinimi olan bireylere (özellikle çocuk ve gençlere) gönüllü fotoğraf eğitimi vermek üzere kurulmuş bir fotoğraf atölyesi. Bu atölyelere kurulu oldukları şehirlerde bulunan birçok fotoğraf topluluğu ve E – Fotoğraf Dergisi FOTORiTiM (www.fotoritim.com) de atölye çalışmalarının bir sosyal proje olarak yaygınlaşmasına internet ortamında destek veriyor.

Fotoğrafla; özel eğitim gereksinimi olan zihinsel engellibireylerin; günlük yaşama katılımlarını, kendilerini ifade etmelerini sağlamak amaçlanıyor. Toplumda –genelde- dışlanan bu kesimin topluma ve sosyal hayata kaynaştırılması ve kazandırılmaları amacıyla ZİÇEV `Zihinsel Yetersiz Çocukları Yetiştirme ve Koruma Vakfı` bünyesindeki okullarda kurulan fotoğraf atölyelerinde özel eğitim gereksinimi olan bireylere fotoğraf eğitimi veriliyor.

Amerikalı bir Kadın Fotoğrafçı: Berenice Abbott

2009-09-10T12:59:00.003+03:00

Amerikalı bir Kadın Fotoğrafçı: Berenice Abbott

1898 yılında Amerika’nın Ohio kentinde doğan kadın fotoğrafçı Abbott’ın çalışmalarını en güzel özetleyecek kelime şüphesiz ki New York’tur… Önceleri gazetecilik okuyan, fakat daha sonraları heykele merak saran fotoğrafçı, 1921’de Berlin ve Paris’e gider. Bu sıralarda da, Man Ray’in fotoğraf hakkında hiçbir şey bilmeyen ve karanlık odada ona yardım edecek birini aramaktadır. İşte tam da bu noktada, Berenice Abbott Man Ray’le tanışır ve onun karanlık oda asistanı olur. Sanatçı Ray’de onun karanlık oda çalışmalarında oldukça etkilenir ve odayı kullanmasına izin verir. 1926’da ilk kişisel sergisini açar ve kendi stüdyosunu kurar. Berlin’de kısa bir dönem fotoğrafçılık eğitimi aldıktan sonra, Paris’e döner ve burada ikinci stüdyosunu açar.

Abbott sanat ve yazın alanından bir çok kişinin portresini çektiği gibi, onun imaj yelpazesinin en büyük kısmını New York kent fotoğrafları oluşturur. Sanatçının New York’a gelmesi de oldukça ilginç ve bir o kadar da duygusal bir hikayesi var aslında… Bu köşenin daha önceki yazılarında Eugene Atget’den bahsedilmişti. Onu gün ışığına çıkaran ve tanınmasında oldukça büyük bir rolü olan Abbott’a, Man Ray tarafından bir gün Atget’in çalışmaları gösterilmiş ve Abbott’da bundan oldukça etkilenmişti. Oldukça zor bir ikna sürecinden sonra, Atget, Abbott’ın kamerasının karşısına geçer ve ondan kısa bir süre de Atget hayata gözlerini yumar. Çalışmalarının büyük bir kısmı satılan Atget’in, geriye kalan çalışmalarını Abbott alır ve onu duyurmaya çalışır, bunda da oldukça başarılı olur.

1930’da onun fotoğraflarından oluşan bir kitap çıkartır ve bu kitabın editörlüğünü yapar. Daha sonraları tekrardan bir kitap çıkartabilmek amacıyla bir yayınevi aramaya New York’a gider ve kentin fotografik dokusunu onun dikkatini çeker.

Kentin mimari dokusunun yanı sıra, şehrin içindeki insanları da kaydeder. Bu insanlar, şehri yaşatan ve onun bir parçası olan kimliklerdir. 1930’ların New York’unu, yaşam tarzlarını izleyicinin gözleri önüne serer.

Her kentin bir silüeti vardır, fakat New York’un silüeti de kendi içinde bir özgünlük taşır. Betonarmenin belki de en güzel “estetize” olmuş halidir, denilebilir. Burada herkes geçmişine ait bir şey kolay kolay bulamaz, çünkü “tarihsel bir otantiklik” bulamayız bu şehirde. Her mimari yapı kendi içinde bir şaheserdir, farklıdır; ama aynı zamanda bir tek tiplik varmış gibi de gelebilir bizlere

İnsansızmış gibi düşünürken bizler bu kenti, bunu delen anları gördükçe rahatlarız biraz, insanı imleyen birkaç çamaşır görünce…

Abbott’ın bu kareleri çektiği yıllar, şüphesiz ki Amerika’nın bilimsel ve teknolojik anlamda değişmekte olduğu yıllardı. Büyük buhran dahi onun bu sokaklara olan aşkını kaydetmeye engel olamadı.

Abbott, şüphesiz ki kent ve sokak fotoğrafçılığında adı geçen önemli kadın fotoğrafçılardan biri…

Elif VARGI.
*Fotoğraflar http://masters-of-photography.com/index.html sitesinden alınmıştır.

*Yazı, Fotoritim Eylül 2009 sayısında yer alıyor.

Yeni bir görsel kültür dergisi: Pan görsel kültür

2009-07-25T13:00:00.003+03:00

Ege Üniversitesi Amerikan Kültürü ve Edebiyatı bölümündeki arkadaşım Arş.Gör Murat Göç bir gün bir yazı istemişti. Yeni bir görsel kültür fanzini çıkaracaklarını söylemişti. Pan görsel kültür şimdiden çıktı sayılır. Yeni yeni yazıları koymaya başladılar. İsteyenler bu linkten bakabilirler...

pan görsel kültür

"Pan Görsel Kültür baktıgını anlamlandırmak, anlamlandırdıgını ifade etmek, ifade edileni sorgulamak isteyen herkese açık bir platform olmayi hedeflemektedir. Vakit oldugunda daha kapsamli bir manifestoyu oradan buradan araklayarak buraya koyacağız. O vakte kadar yazıların keyfini çıkarın. Önerilerinizi, tavsiyelerinizi, kırık linkleri bize, memnuniyetinizi dostlarınıza bildirin. Şimdilik şu adresi de iletişim için kullanabilirsiniz. pangorselkultur@gmail.com"

Fotografya'nin 22.sayısı çıktı!!!

2009-07-11T12:26:00.002+03:00

Turkiye'nin ilk sanal fotograf dergisi Fotografya'nin "Kadin ve Cocuk" temali 22. sayisi cikti!..

Yerli ve yabanci bir cok fotografcinin portfolyolari, yazilar, makaleler.. ilgililenler kacirmasin, cunku dopdolu bir sayi hazirladik :)

http://www.fotografya.gen.tr

Z!H!N ergo sum Ankara Kalesi Festivali Sergisi'ne Davetlisiniz!

2009-06-11T12:36:00.007+03:00

Bu yıl Ankara Atölyesi olarak üçüncüsüne katıldığımız Kale Festivalinde, İzmir Atölyemiz ile ortak bir sergimiz var.
Festival 11-14 Haziran 2009 tarihleri arasında
Ankara Kale Festivali kapsamında
gerçekleşecek!

Sergimiz de aynı tarihler arasında gezilebilir...

Açılış : 11.6.2009
Saat : 14.00
Yer : Kınacızade Konağı - Kale içi

Bekleriz...
Afiş Fotoğrafı : Serdar Karalı - İzmir Atölyesi

Z!H!N ergo sum Fotoğraf Atölyesi'nde çocukların
çektikleri fotoğraflar için lütfen tıklayınız!

"Bu proje T.C. Başbakanlık DPT AB Eğitim ve Gençlik Programları Merkezi Başkanlığı (http://www.ua.gov.tr) Gençlik Programı kapsamında ve Avrupa Komisyonu'ndan sağlanan hibeyle gerçekleştirilmiştir. Ancak burada yer alan görüşlerden AB Eğitim ve Gençlik Programları Merkezi Başkanlığı veya Avrupa Komisyonu sorumlu tutulamaz."

Z!H!N ergo sum izmir sergisinden...

2009-06-08T18:04:00.012+03:00

BİZ KİMİZ?

Z!H!N Ergo Sum Grubu

Z!H!N Ergo Sum Fotoğraf Atölyeleri Grubu; özel eğitim gereksinimi olan – farklı zihinsel kısıtlı- bireylere fotoğraf eğitimi vermek üzere, tamamı amatör olan fotoğrafçıların bu amaç ve hedef ile bir araya gelmesi ile oluşan bir eğitim grubudur.

Ankara Atölyemiz; 2007 yılı Şubat ayında ZİÇEV, (www.zicev.org.tr) Zihinsel Yetersiz Çocukları Yetiştirme ve Koruma Vakfı bünyesinde; Faika Berat Pehlivan önderliğinde, özel eğitim gereksinimi olan bireylere (özellikle çocuk ve gençlere) gönüllü fotoğraf eğitimi vermek üzere kurulmuş bir fotoğraf atölyesidir. Atölye, Vakfın; Ankara Şubesi`nde Fotoproje Grubu ile 24, İzmir Şubesi`nde Avrupa Komisyonu‘ ndan sağlanan hibeyle, Ege Üniversitesi Fotoğraf Topluluğu (EFOT) desteği ile 12 ve Tarsus Şubesinde de Ankara Kale Rotaract Kulübü ve Mersin Fotoğraf Derneği (MFD) fotoğrafçılarının desteği ile 16 katılımcı ile eğitim ve çalışmalarını sürdürmektedir.

İzmir Atölyemiz; T.C. Başbakanlık, DPT, AB Eğitim ve Gençlik Programları Merkezi Başkanlığı (www.ua.gov.tr) Gençlik Programı kapsamında ve Avrupa Komisyonu‘ ndan sağlanan hibeyle N. Elif Vargı (Yasal Temsilci), Aslı Satı Erdoğan (Proje Sorumlusu), Güzin Tezel (Proje Koçu) ve Ege Üniversitesi Fotoğraf Topluluğu (EFOT) üyeleri (Barış Kocamaz, Bernis Sütçübaşı, Sevim Temel, Mustafa Çağrı Güngören, Emine Karaduman, Didem Açıkalın ve Aylin Kara) desteği ile ZİÇEV, Vasfiye Orhan Akyıldız Özel Eğitim Okulu bünyesinde kurulmuş ve 23 Şubat 2009 tarihi itibarıyla eğitimine başlamıştır.

Tarsus Atölyemiz ise; ZİÇEV Tarsus Şubesi`ndeki okulda; Ankara Kale Rotaract`larının

makine ekipman, Mersin Fotoğraf Derneği`nin de (MFD) eğitim desteği ile 19 Mayıs 2009

tarihinde eğitim ve çalışmalarına başlamıştır.

E – Fotoğraf Dergisi FOTORiTiM de atölye çalışmalarının bir sosyal proje olarak

yaygınlaşmasına internet ortamında destek vermektedir.

Günümüzde insanlık "herkesi içine alan, herkese uygun bir toplum modelinden" yoksundur. Dışlanan kesimlerden birisi olan engellileri toplumla bütünleştirecek yollardan birisi de fotoğraf diye düşündük. Bizler toplum, içinde yaşayan bu insanları, onların sorun ve gereksinimlerini, özelliklerini ne ölçüde dikkate almaktayız ? Herkesin yapılan hizmetlerden, engellilerin de yararlanmasını sağlamaktan sorumlu olduğuna inanıyoruz. Bu sorumlukta bize düşeni üstlenmek istedik.

Engellilere yönelik ayrımcı uygulamaların dünü oldukça eskilere dayanmaktadır ve karşılaştıkları "engelin' temelinde, sahip olunan "özür" değil; özrün yarattığı farklılığı bahane eden toplumun, özürlüye karşı geliştirdiği 'engelleyici tutumlar" yatmaktadır. Engellilere yönelik ayrımcılığın önlenmesinde en etkili unsur ise, onları yaşamın içine sokmak, üretken kılmaktır. Alacakları eğitim ile bunu başarabileceklerine inandık. Engelli bireylerin yeterli eğitim ve rehabilitasyon yoluyla nitelik kazanmaları ve kazandıkları bu nitelikleri üretken bir biçimde kendileri ve içinde bulundukları toplumun yararına sunmaları ayrımcı uygulamaları da büyük ölçüde sona erdirecektir. Ayrımcı değil bütünleştirici olalım istedik.

Engelli bireylerin önündeki en büyük engel, önyargıdır; önyargıyı aşmanın en etkili yolu da sosyal yaşamlarında gösterilecek başarıdır. Bir başka etmen de onlar hakkında oluşmuş olan son derece yanlış değer yargılarıdır. Toplum engelli bireyleri çoğunlukla "ellerinden hiç bir şey gelmeyen, korunmaya muhtaç, zavallılar" şeklinde algılar… Engellilere dair önyargı ve yanlış değer yargılarını yok edelim istedik.

Farklı olmak "farklı muameleye tabi tutulmanın" haklı gerekçesi olamaz. Engelliler de herkes gibi, başka hiçbir sebeple değil; salt insan oldukları için onurlu bir yaşamı hak etmektedirler. Bunun için toplumsal yaşama tam katılımın önündeki her türlü engel kaldırılmalı ve eşitlik ilkesi gereğince yaşamın tüm alanlarında desteklenmelidirler.

Tüm bu gerçekler bu projeye başlama/ çıkış noktamızın ve gerçekleştirmek istediğimizin temelini oluşturmaktadır.

Genel hedefimiz;

Fotoğraf sanatı ile özel eğitim gereksinimi olan zihinsel engelli bireylerin; günlük

yaşama katılımları, kendilerini ifade etmeleri, iletişim kurmaları, toplumsal yaşama

katılım süreçlerine katkı sağlayarak psikolojik açıdan da onları olumlu yönde

desteklemek, toplumda –genelde- dışlanan bu kesimin topluma ve sosyal hayata

kaynaştırılması ve kazandırılmaları amacıyla ZİÇEV `Zihinsel Yetersiz Çocukları

Yetiştirme ve Koruma Vakfı` bünyesindeki okullarda kurulacak fotoğraf

atölyelerinde özel eğitim gereksinimi olan bireylere fotoğraf eğitimi verilmesidir.

Özel hedefimiz ise;

* Orta vadede:

Bu projenin eksiksiz, başarı ile tamamlanması ve projenin hedeflerine ulaşması.

Sonrasında yapılacak benzeri projelere örnek teşkil etmesi, ışık tutması.

* Uzun vadede:

Benzeri tüm eğitim kurumlarında bu tarz atölyelerin açılmasına vesile olması, örnek

teşkil etmesi, fotoğrafın da tıpkı; resim, müzik, folklor, spor gibi eğitici ve geliştirici

derslerden birisi olması.

Bu amaç ve hedefe giden yolda Ankara dan sonra İzmir de Ekim 2007 de kurulmuş olan Atölyemiz, makine, ekipman ve maddi imkansızlıklar nedeniyle kurulum aşamasından hemen sonra eğitimine ara vermek durumunda kalmış, sonrasında T.C. Başbakanlık, DPT, AB Eğitim ve Gençlik Programları Merkezi Başkanlığı (www.ua.gov.tr) Gençlik Programı kapsamında ve Avrupa Komisyonu‘ ndan sağlanan hibeyle N.Elif Vargı (Yasal Temsilci), Aslı Satı Erdoğan (Proje Sorumlusu), Güzin Tezel (Proje Koçu) ve Ege Üniversitesi Fotoğraf Topluluğu (EFOT) üyeleri; Barış Kocamaz, Bernis Sütçübaşı, Sevim Temel, Mustafa Çağrı Güngören, Emine Karaduman, Didem Açıkalın ve Aylin Kara desteği ile ZİÇEV, Vasfiye Orhan Akyıldız Özel Eğitim Okulu bünyesinde kurulmuş ve 5 ay süren proje kapsamında 23 Şubat 2009 tarihi itibarıyla eğitimine yeniden başlamış 2 aylık temel eğitim ve 40 günlük fotoğraf çekim çalışması sonrası ilk sergisini 2-16 Haziran tarihleri arasında İzmir Büyükşehir Belediyesinin de desteği ile Çetin Emeç Sanat Galerisinde açmıştır.

Daha fazla bilgi için lütfen aşağıdaki adresleri ziyaret ediniz:

http://www.zihinergosum.org

http://zihin-ergo-sum.deviantart.com

....
...
..

Sergiye katılan bütün çocukların fotoğraflarını görmek
ve
Grup Zihin ergo sum'un İzmir sergisi fotoğraflarını
görmek için lütfen tıklayınız!...

....
...
..

Z!H!N Ergo Sum Fotoğraf Atölyesi İzmir Fotoğraf Sergisi & Panel

2009-05-29T15:03:00.002+03:00

Z!H!N Ergo Sum Fotoğraf Atölyesi İzmir
Fotoğraf Sergisi & Panel

. .

Çetin Emeç Sanat Galerisi
Sergi Açılışı 02 Haziran 2009
2-16 Haziran 2009
Açılış : Saat : 18.00

Panel konusu : Özel Eğitime Tabi Bireylerde Sanatın Önemi

İzmir Büyükşehir Belediyesi katkılarıyla

...
..
.

Zihin Ergo Sum Fotoğraf Atölyesi
İzmir

Proje yasal temsilcisi : Elif Vargı
Proje sorumlusu : Aslı Satı Erdoğan
Proje Koçu : Güzin Tezel
Proje Ekibi : Ege Üniversitesi Fotoğraf Topluluğu (EFOT) üyeleri (Barış Kocamaz, Bernis Sütçübaşı, Sevim Temel, Mustafa Çağrı Güngören, Emine Karaduman, Aylin Kara)

Bu projen AB Eğitim ve Gençlik Programları Merkezi Başkanlığı Gençlik Programı kapsamında ve Avrupa Komisyonu'ndan sağlanan hibeyle gerçekleştirilmektedir.

AFSAD Soyut Fotoğraf Atölyesi "tin" Sergisi Viyana'da..

2009-04-28T16:09:00.001+03:00

Ankara Fotoğraf Sanatçıları Derneği'nin (AFSAD) "Tin" adını verdiği soyut fotoğraflar sergisi Viyana'daki tarihi Hofburg sarayında törenle açıldı. Türkiye'nin Viyana Büyükelçisi Selim Yenel'in himayesinde düzenlenen "soyut fotoğraflar" sergisinin açılışında 200 kadar Türk ve Avusturyalı sanatsever hazır bulundu.

Serginin açılışında konuşan Türkiye'nin Viyana büyükelçisi Selim Yenel, 23 Nisan 1920'de Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin açıldığını anımsatarak, AFSAD soyut fotoğraflar sergisinin de bu tarihi günün yıl dönümünde açılmasından büyük mutluluk duyduğunu söyledi. Türkiye-Avusturya ilişkilerinin sadece 1. ve 2. Viyana kuşatması ve Türk kahvesi, Türk lalesinin Avrupa'ya tanıtılmasından ibaret olmadığını ifade eden Büyükelçi Yenel, "Osmanlı İmparatorluğu döneminde Türkiye'ye yerleşen mimar Clemens Holzmeister, fotoğraf sanatçısı Otmar Pferschy gibi Avusturyalı sanatçılarla başlayan kültürel ilişkilerin bugün de gelişerek devam ettiğini" belirtti.

Büyükelçi Yenel, günlük yaşamın önemli bir parçası olan fotoğraf sanatının bu sergiyle iki ülke arasındaki kültürel ilişkilere katkıda bulunmasını umduğunu kaydetti. Ankara Fotoğraf Sanatçıları Derneği(AFSAD)başkanı Gökhan Bulut da "Tin" adını verdikleri soyut fotoğraf sergisinde yer alan eserlerin, "Fotoğrafın optik özelliğinden dolayı ihtiyaç duyduğu nesnel gerçek objeden, düşünsel-gerçek yeni soyut obje açığa çıkarma kaygısını ifade ettiğini" söyledi.

Serginin açılış töreninde sanat yaşamlarını Viyana'da sürdüren Opera ikizleri Didem ve Sinem Balık kardeşler de küçük bir konser verdi. Tarihi Hofburg sarayındaki Avrupa Güvenlik ve İşbirliği Teşkilatı(AGİT)salonunda açılan serginin 22 mayısa kadar açık kalacağı bildirildi. (AA)

Kaynak

sony world photography awards

2009-04-22T15:19:00.001+03:00

sony world photography awards, ilgililenlere..

tıklayın

Fotoritim Fotoğraf Eleştirmenliği e-paneli yayında!

2009-04-15T14:50:00.002+03:00

Fotoritim e-Fotoğraf Dergisinin,"Fotoğraf Eleştirmenliği" konusundaki e-Paneli yayında!...

Okumak için lütfen tıklayın!...

Üçüncü e-Panelde; Ali İhsan Ökten, Elif Vargı, Emre İkizler, Enver Şengül, Gültekin Çizgen, Kazım Zaim, Mahmut Özturan, Mehmet Oğuz, Merih Akoğul, Murat Germen, Özkan Eroğlu, Reha Ülkü ve Tülay Çellek'in panel yazılarını Gülser Günaydın'ın panel sunum yazısı ile birlikte okuyabilir, siz de görüşlerinizi, düşüncelerinizi ekleyebilirsiniz...

Zihin Ergo Sum Fotoğraf Atölyesi Etkinlikleri

2009-03-15T23:21:00.002+02:00

Sunum & Söyleşi
Eskişehir Anadolu Üniversitesi
Mavi Salon
31 Mart 2009
Saat : 14.00

Sunum ve söyleşi...

Bekleriz.

Fotoğraf : Erkan Ezer

Fotoğraf : Şule Yıldırım
Tasarım : Funda Gönendik

Kültür ve Turizm Bakanlığı, Milli Kütüphane Başkanlığı katkılarıyla...

16-22 Mart 2009 tarihleri arasında
Açılış & Kokteyl : 16 Mart 2009 Saat : 18.30

Milli Kütüphane Sergi Salonu
Bahçelievler Son Durak
ANKARA

Bekleriz...

Detaylı bilgi için lütfen tıklayınız...

Z!H!N Ergo Sum

ZİÇEV İzmir Atölyesi AB Eğitim ve Gençlik programı hibesiyle çalışmalarına başladı!

2009-03-04T14:43:00.005+02:00

zihin ergo sum izmir atolyesi
Kurulus : 2009 Mart

Zihin Ergo Sum Fotoğraf Atölyesi
İzmir

Proje yasal temsilcisi : Elif Vargı

Proje sorumlusu : Aslı Satı Erdoğan

Proje Koçu : Güzin Tezel

ZIHIN ergo sum fotograf atolyesi icin lutfen tiklayin

Proje Ekibi : Ege Üniversitesi Fotoğraf Topluluğu (EFOT) üyeleri (Barış Kocamaz, Bernis Sütçübaşı, Sevim Temel, Mustafa Çağrı Güngören, Emine Karaduman, Aylin Kara)

"Bu proje T.C. Başbakanlık DPT AB Eğitim ve Gençlik Programları Merkezi Başkanlığı (http://www.ua.gov.tr) Gençlik Programı kapsamında ve Avrupa Komisyonu'ndan sağlanan hibeyle gerçekleştirilmiştir. Ancak burada yer alan görüşlerden AB Eğitim ve Gençlik Programları Merkezi Başkanlığı veya Avrupa Komisyonu sorumlu tutulamaz."

Cocuklarin daha once yaptigi calismalari ve cektikleri fotograflari gormek icin lutfen galeriyi izlemeye alin!..

ZIHIN-ergo-sum

3.Mini Fotograf Festivali

2009-02-17T17:01:00.002+02:00

Z!H!N ERGO SUM FOTOĞRAF ATÖLYESİ

15 Mart 2009
13:00 - 17:00 arası
3.Mini Fotograf Festivali kapsamında
Sunum & söyleşi

Türk-İngiliz Kültür Dernegi
Bestekar Sokak 32 Kavaklıdere
Ankara

ZIÇEV Fotoğraf Atölyesi Taraf Gazetesi'nde!...

2009-02-09T13:09:00.003+02:00

Hazal Sütçü-ZIÇEV Fotoğraf Atölyesi

Bedriye Çetinkaya-ZIÇEV Fotoğraf Atölyesi

Fotoğrafların devamını görmek için lütfen tiklayiniz

Engelsizlerin dünyasını çektiler

Zihinsel engelli çocuklar, sözcüklerle ifade edemediklerini objektifleriyle anlatıyor. Objektiflerinden çıkan kareler de bakanlara onların gözünden dünyayı anlama fırsatı veriyor...

Haberin devami icin lutfen tiklayiniz

Destek ve yorumlariniz icin lutfen tiklayiniz

* The photographes in that gallery were taken by children with learning difficulties. They will be happy to receive your comments... Please click to see more photos...

Thank you...

ikinci el kisa film festivali

2009-01-03T10:43:00.003+02:00

festival hakkinda bilgi almak icin tiklayin!...

Ege Universitesi-Fotografta Öz/ne? çalıştayı

2008-12-18T17:14:00.001+02:00

Ege Üniversitesi Fotoğraf Topluluğu ilk denemesi geçen sene yapılan kavramsal ve düşünsel fotoğraf atölyeleri dizisini bu sene daha geniş bir program ve kapsamda yeniden düzenliyor.

Gökhan Bulut'un AFSAD bünyesinde düzenledigi "Soyut Fotograf Atölyesi" Fotoğrafta Öz/ne? `Öznenin Gerçeği ve Gerçekliği` temalı bu atölyeler etkinligi kapsamında ikinci atölye... 20-21 Aralık tarihlerinde Ege Üniversitesi MOTBE Seminer Salonunda...

20 Aralık 2008 Saat 10.00 - Sunum
21 Aralık 2008 - Çalıştay

Fotografta Öz/ne? atölyeler etkinliği dizisine katılımınızı ve katkılarınızı bekliyoruz.

Ege Üniversitesi Fotograf Toplulugu-Fotografta Oz/ne? Atolyeleri-I

2008-11-27T20:37:00.002+02:00

28 Kasim 2008-Cuma gunu,saat 17.30'da Ege Universitesi Fotograf Toplulugu'nun duzenledigi Fotografta Oz/ne atolyeleri cercevesinde "Soyut Sanat ve Sanat Tarihi" konulu bir sunum olacak. Atolyelere katilmak isteyen tum Izmir'deki arkadaslari bekleriz

Bu dersler AFSAD Gökhan Bulut Soyut Fotograf Atolyesi'nin workshop calismalariyla devam edecektir...

Günün fotografı

2008-11-21T23:12:00.003+02:00

Daily deviation of deviantART today... I hope u 'll like it :)

I'd also like to add that, there is *NO* PHOTO-MANIPULATION in this photograph...

this billboard was placed across the street and i was just on the other side of the road, and i shot it while i was walking that's it
I hope it is clear for you now

Thank youuuuuu!!!!

Check out my gallery elifvargi

New York,Times Square

****

DeviantART sitesindeki bu fotografim bugun gunun fotografi olarak secilmis :)

New York'ta gezerken bir billboardun onunde bekleyen insanlar bunlar, siradan bir an.. heryer reklam panosu zaten.. ama gel gor ki, bu yabancilara bunu anlatasin? ille de manipulasyon var demekten kendilerini alamiyorlar..

oyle komik seyler var ki, bir saat sonra anlamis ne oldugunu :)

o kadar da yazdik, bu reklam panosu, onunde de insanlar bekliyor diye..

seviyorum bu şarkıyı...

2008-11-04T23:57:00.001+02:00

Bu ne biçim hikaye böyle hasta misin nesin bana söyle
Gel gidelim güneylere yenilenip dinlenmeye
Deliyim ben aslinda senin gibisin sevmekle deli

Basarisiz olduysan oldun yikma kendini zaten yorgunsun
Ya bu deveyi güdersin ya bu diyardan gidersin
Ya vazgeçer unutursun yada yolun açik olsun hadi
Bu felek kimine kavun kimine kelek yedirdi
Sevinip de simarinca sana derhal bildirildi tabi

Nerde hani o canim gözler hani nerde verdigin sözler
Boguldum ben gözyasina elimi tutan el nerde
Sorarim kendi kendime elimi tutan el nerde hani

FOTOGRAFYA 20.SAYISI ÇIKTI!!!!

2008-10-31T10:21:00.000+02:00

FOTOGRAFYA 20.SAYI Editörden
Yaşama Dair Üçleme:	Doğum Düğün Ölüm
Yaşamın Üç Hali	Muhtar Kutlu
DOĞUM
Doğum ve Ölüm Fotoğraflarına anlamlandırma	Cengiz Engin
4 mm	Peral Koşar
Ege Bölgesinde Doğum Gelenekleri	Dilek İmançer
Sevgi, Can, Emre Bebek	Dora Günel
Erdeniz Bebek	Fatma Akcengiz
Yeni Sıradışı Büyüleyici Bir Meslek:Doğum Fotoğrafçılığı	Esra Çeliktaş, Fotoğraflar : Aytül Keskin
DÜĞÜN
Efe Babacan'la Düğün Fotoğrafları Üzerine Söyleşi
Dünya Düğünleri	Efe Babacan
Düğün Hikayeleri	Aytül Keskin
Kır Düğünü	Dora Günel
Nikah Fotoğrafı Yarışması	Nalan - Doğanay Sevindik
Fotoğraflı Düğün Davetiyeleri	Doğanay Sevindik
Roman Düğünleri	Aydın Çetinbostanoğlu
Sarıcova'da Düğün	Dilek İmançer
ÖLÜM
Ölümden Az Önce Hayat	Walter Schels
Yaşam, Alzheimer, Ölüm	Dora Günel
Boğulmuş Bir Adam Olarak Öz Portre	Handan Dayı
Fotoğraf Ölümü Kutsarken, Yaşamı da Sorgular!	Çerkes Karadağ
Son Kare	Enis Batur, Fotoğraflar : Kaan Çaydamlı
Burada Yalnız Ölüm Var: İMBROS	Murat Yaykın
Post-Mortem Fotoğraf Üzerine : Fotoğraf Öldürür mü ? Yaşatır mı ?	Elif Vargı
Masumiyet Müzesi, Nihayet!	Simber Atay Eskier
ARTantane	Elif Vargı
Sanat ve Felsefe : Sanatın İçsel Değerlerinde Yücelik Zorunluluğu	Mahmut Özturan
Postmodern Dönem Fotoğraf Sanatında Kendine Mal Etme	Zuhal Özel
Görsel Okuryazarlık	Alev Fatoş Parsa
THEMIS'i Ürkütmeden Fotoğraf Çekebilmek	Özlem Bora
Bir Fotoğrafın Çekim Öyküsü	Mahmut Özturan
Bülmeten	Mustafa Reşat Sümerkan
Adnan Veli Kuvanlık'ın Ardından
Ulus Baker'i Anma
Dijital Fotoğraf Üzerine	Yaşar Burak Savak
Tanık Olmak İstiyoruz : Tuzla	Fotoğrafçılardan çağrı..., Fotoğraflar : Ali Öz
Sözün Bittiği Yerdeyiz : Sivas Madımak
Platformlar :	Kadınlar İçin Kadınlar Tarafından
Yol Notları	Efsanelerin Dağı Klimanjaro'ya Tırmanış, Murat Selam
	Tanrıların Tahtına Yolculuk, Işıl Ören
İzahlı Orhan Cem Çetin Külliyatı / 6 : Artıklar	Orhan Cem Çetin
Nümayis	Nude, Burak Güvenç
	Bedensiz, Uğur Okçu
Sergi Yorum	Mahmut Özturan
Çiçeği Burnunda Yayınlar	Bülent Irkkan
Suyunu Çıkaranlar, Kaldığı Yerden Devam...	Suderin Murat
Solan Renkler	Zaman ve Uzam İçinde Haydarpaşa Garı : Görsel ve Sözel Tanıklık
Objektifin Öte Yanı	Ebru Tekerek Ertuğ - Tekin Ertuğ
Sergi Salonu	Hİ'Ç AFSAD Gökhan Bulut Soyut Fotoğraf Atölyesi
	Ankara'nın Orta Yeri Ulucanlar, M.Mebrur Hatunoğlu
	Ergosum, ZİÇEV Fotoğraf Atölyesi
	Pinhole,Adana Pinhole Grubu
	Yaşayan Halk Ozanları, Grup Çalışması
	Yolumu Aydınlatan Deniz Feneri, Grup Sergisi
Portfolyolar	Ersin Alok
	Orhan Alptürk
	İbrahim Zaman
Sinema Eki	Sinema'da Shakespeare, Şule Eser
	Şamanlar, Şövalyeler ve Belgeselciler, Hasan Özgen
Haber	AFSAD 7. Fotoğraf Sempozyumu “Belgesel Fotoğraf Buluşması”

Fotografya 20.sayısıyla yayında!

2008-10-19T13:52:00.002+03:00

Turkiye'nin ilk sanal fotograf dergisi, Dogum, Olum, Dugun konusuyla uzun bir aradan sonra Fotografya yayinda!...

Hırsızın beğenmediği!..

2008-09-25T00:50:00.009+03:00

Gecen aksam eve geldigimde, kapının kilidini bulamadim.Apartmanin ici de boyandigindan, ustalarin kilidi dusurdugunu (!) sanarak, kapicinin yanina gittim. Benimki de tam salaklik-saflik! Kapinin kilidi duser mi? Dusebilir mi? Celik kapi? "Kilidim yok, kilit siz de mi?" dedim :) Kapici da hakli olarak "Ne kilidi abla? Kilit milit yok bende" dedi..

Kapici geldiginde "Hirsiz girmis galiba.Biz de butun gun apartmandaydik, duymadik, gormedik" dedi.. Ben hala aymis degilim bu sirada. 1 numarada oturan, hicbir ise yaramayan Merakli Melahat, ki adi gercekten Melahat(!), "aaahhh vaahhh vahh tuhhh tuuhhh!! Gordunmu olanlari, basina gelenleri??Hirsiz girmis gordun mu bak" dedi. Bende olanca sogukkanliligimla "Girerse girsin, icerde bi sey yok zaten!"dedim. Kendisi de hemen felaket tellalligi yapip, ortadan kayboldu.

Neyse polis geldi, parmak izi alindi.. Evin ici darmaduman, yatak, yorgan, cekmece dagitmislar.

O kadar daginikligin icinde gozume birsey takildi. Anneannemin yataginin uzerinde eski bir bond canta duruyordu..Hirsizlar herseyi talan ettigi icin, omrumde gormedigim bu cantayla karsilastim.

Icinden dedemin eski bir fotografi ile, universite diplomasi cikti...

Bond cantanin icinden para bekleyen sevgili hirsizlar, bir adet eski fotograf ile, eski bir diploma cikinca oldukca sinirlenmis olmalilar ki yataga firlatmislar...

Geldigimde sevgili dedecim yatagin uzerinden bana bakiyordu... Anneannemle dedem pek gecinemezlerdi, ama anneannem dedemin fotografini ve diplomasini atmaya kiyamamis. Bir hazine gibi onu o cantada saklamis durmus...

Bir fotograf, emekli maasiyla gecinmeye calisan anneannem icin paradan daha kiymetliymis.

Benim icin de oyle, hirsizin it oynamis yonca tarlasina cevirdigi evimden geriye kalan bu goruntu benim icime oturdu nedense...

(Su an Hergele meydaninda laptopimi birileri coktaan almistir bile... )

New York'tan sevgilerle..

2008-08-27T18:00:00.004+03:00

Turkiye'ye donmeme cok az kalmisken, (Irish pub'tan cikip, kafamda cakirkeyfken) New York anilarimi seninle paylasmak istedim sevgili blog. Burasi cok garip bir yer, turist olma bilinci ile geldigim icin memleketi ozlemedim. Nesini ozleyeyim memleketin aile ve arkadaslardan baska?

Nasilsa Turkiye'ye donecegimi bildigim icin, her saniyesini iliklerime kadar isledigim bu guzel gavurun memleketi nedense bu kadar karmasanin icerisinde bana ayri bir huzur ve mutluluk verdi.. Tebdil-i mekanda ferahlik vardir demisler.. Dogru valla! Kendime geldim, kendi sehrimden ciktiktan sonra..

Fotografcilar hemen diyecek ki, ve diyebilirler ki 'e bize ne bundan?sen olaya gel' valla burda fotograf cekmek ilk basta zor gelebilir.. cunku kadraji ayarlayip cektim diyene kadar hemen kadrajinizin icinde baska bir kafa,kol, goz belirlebiliyor..cunku cok kalabalik.. ve ben kendi makinemi basina bir sey gelebilir mantigiyla yanima almadigimdan kucuk bir makineyle idare etmek durumunda kaldim.. dolayisiyla ilk basta sikinti olsa da, daha sonra vizorden bakmadan catir cutur cekmeye basladm onume ne gelirse..

burda insanlar herseyden killandigi icin direk gozune tutup cekmek yerine gizliden gizliden cekmek biraz daha iyi olabilir..kimin nasil tepki verecegi mechul cunku..e bende bunlari bile bile risk almak istemedim acikcasi..

ama fotograf icin inanilmaz zengin bir yer..cekilecek tonla sey var acikcasi..cekebildigim kadariyla hepsini cekmeye calistim..

cok buyuleyici..cok etkileyici..bir o kadar da acimasiz bir yer.. dedikleri gibi bir yer malesef 'surekli tuketmek istegiyle dolup tastigim/tasabileceginiz' bir yer..

her ne kadar elestirseniz de, hic olmazsa b&h photo'ya girip, tam da en kralinda para harcayacaginiz,aklinizi kaybedeceginiz bir yer.. tuketmemek imkansiz..

cok renkli, tadi damagimda kaldi.. insanlari -benim rastaldigim kadariyla- arkadas canlisi,sohbet etmeyi seven tipler..komikler, yeri geldiginde tuhaflar.. ama kotu bir muameleyle hic karsilasmadim..

sokakta yururken bol bol mfo'nun 'new york sokaklarinda'adli sarkisini dinledim.. ve bir kere daha turkiye disinda oldugumu kendime hissettirdim..

sizin de sansiniz olursa mutlaka gelin bu taraflara..

3 gun sonra turkiye'ye dondugumde ne yazacagim kim bilir ?

yurdumdan insan manzaraları

2008-08-10T22:37:00.011+03:00

kastamonu, inebolu...

Fotoritim'de bu ay!

2008-08-05T10:48:00.002+03:00

Aylık sanal fotoğraf dergisi Fotoritim'de bu ay!

Monthly published e-photo magazine Fotoritim

A. Aubrey Bodine : Fotoğraf Efsanesi

James Gritz : Khampa

Mustafa Sabri Türkay : Gökyüzümden

Timurtaş Onan "Zamansız" : İstanbul, İnsanlar Kuş Misali Sergisi ve Ayın Konuğu İzzet Keribar

Bob Krist : Fransız Polinezyası

Abdullah Coşkun : İki Yıllık Hasretin Yol Hikayesi

Şule Tüzül : Yalnız Bir Opera : Fotoğraf Can Çekişiyor

Erdal Yazıcı : Anlar, Hikayeler : Uzak Kent İstanbul

Tansu Gürpınar ile Doğa : Sulak Alanlar

John Chervinsky : Kavramsal Natürmortlar

Seçkin Yalçın : Selden Sonra

Frank Ward : Tibet'den Portreler

Tekin Ertuğ ile Sanatın Kıyısından : Kapak Fotoğrafı

Fotoğraf Topluluklarından : İfsak 144. Dönem Proje Grubu : Şehrin Yalnızları

Alfredo Cappariello : Olmayan Şehirler

Mehmet Özşimşek : İstanbul Günlükleri : Büyükada

Yasin Mortaş : Doğa ve Şiir

Elif Vargı : Kentin Etrafında : Cahilus’un Fotoğrafları Üzerine Bir Deneme

Fernando Dinis : Grafiksel Fotoğraflar

Enver Şengül : Fotoğrafta Arka Plan

Mansur Ersus : Kavacıklı Kömürcüler

Selahattin Bülbül : Artvin'de Fotoğraf Çekmek

Kazım Çapacı : Böcek Devri

Maruf Şinik : Fotoğraf Okumaları 2

Oğuzhan Cürgü : Kalbi Camdan

Akademik Bakış : Reklam Fotoğrafları Ya Da Çağdaş Zamanların Alternatif Hileli Güdüleyicileri

Murat Şahin Öcal : Güneydoğu... Doğu... Gürcistan... Doğu Karadeniz

Ali Alışır : Düşlerin Konukları : Sanatın Yeniden Doğuşu

İçimizden Biri : Pınar Dağ

EİF En İyi Fotoğrafım - Fotoğraf Öyküleri : Temmuz - Ağustos 2008

Abbas the passenger: NEW YORK YOLCUSU KALMASIN!!!!!

2008-07-17T13:23:00.012+03:00

Eveeet, fotograf yazilarindan sonra baska bir sey yazacagim ilk kez!
Daha once yurtdisina hic cikmamistim, aklimda acaba gidersem nerden baslarim diye dusunmustum cok kez. Roma'dan baslayip, Paris, Hollanda filan diye dusunurken, hani o kadar 4 yil sen sanat tarihi oku..icine toz, kil girmis slaylardan kesfetmeye calis...Avrupa'dan baslamak iyi olur diye gecirmistim cogu kez...

Ama hic de oyle olmadi...Kaderde ilk cikisinda nokta atis yapip New York'tan baslamak varmis :)

Tabiki katkilarindan oturu sevgili kankam Sila'ya cok sey borcluyum... Kendisi New School'da isik tasarimi masteri yaptiktan sonra, New York Universitesi'nden sahne tasarimi masteri yapmaya karar verince 3 yil daha orada olacagi anlasildi... E,hazir ev varken ben de boylece onun sayesinde New York'u gormus olacagim!!! :)

Ee, bu surec icerisinde neler yasandi? Mayis ortasi gibi karar verdikten sonra, pasaport-basvuru islemleri vs..vs daha sonra da vize icin basvuruyu da bugun yaptim.

Yurdum insanlari arasinda kimler yoktu ki sevgili okurlar? -Beni kac kisi okuyor onu da bilmiyorum ama- torunu olan babaanneler, anneanneler, ogrenciler...

ve tabi ki magazin kisminda Cannes Film Festivali'nde bizim "yalniz ve guzel" ulkemizi temsil eden Uc Maymun'da oynayan, Yavuz Bingol ve sevgilisi de oradaydilar... Buraya kadar hersey normal, iyi, guzel... Her Turk vatandasi gibi vizeye basvuruyorlar...

Peki komik ve ilginc olan nedir?
Bankoda duydugum diyaloglar...

Bankodaki gorevli kadin Burcu Kara'ya sorar:
-Ne is yapiyorsunuz?
BK:
-TV oyuncusuyum ben
Gorevli:
-Yani oyuncu derken?
BK:
-Sinema, tiyatro, filan yani...Art :)

Gorevli Yavuz Bingol'e doner:
-Siz?
YB:
-Turkucuyum ben, oyuncuyum... (buralari tam duyamamakla beraber) folk song...

Konusmalar, gulusmeler oldu...Sonra Yavuz Bingol ondeki speaker'a birseyler mirildandi...Hatta arkasini hafif donup rezil olmadan su isi bitirseydik gibi utanarak turkusunu okumaya basladi :))

-Erzurum Carsiii pazaaaarrr, leylim ammaaan amaaaan leylim ammaaaann..icinden bir kiz geceeerr.... sarii geliiin.....

Eger vize icin web sayfasina dikkatli bakilirsa soyle bir uyari vardir:

"Başvuru sahibi, mülakat sırasında Türkiye ile olan sosyal, ekonomik, ailevi ve profesyonel bağlarının güçlü olduğunu ve kısa bir ziyaretten sonra Türkiye’ye geri döneceği konusunda Konsolosluk yetkilisini ikna edebilmelidir."

Bu guzel turkuden sonra sevgili turkucumuz ikna etmis olmali ki vizeyi aldilar (yanilmiyorsam)

**************

Yüzler Seçkisi/Faces Selection

2008-07-15T02:00:00.003+03:00

After the selection from my favorites "around the city", another selection is coming up for you, from the favorites of my own "people-portraits" from all photographers around the world...

Face is maybe something that comes first to our mind when someone's name is uttered..
Face something that makes "us"
Face something that makes "you"
I/you/he/she/we/they...

*I put a poem of Cavafy in my journal titled "around the city", now I'm putting a poem of a Turkish poet Ilhan Berk about face, sorry it's not available in English :(

I wish you like the collections...
To see the selected photographs, please click here.

*************************

"Around the city/Kentin etrafinda" seckisinden sonra portrelerden bir derleme daha...
Yuz,bir insanin adini soyledigimizde aklimizda beliren ilk sey belki de,
bizi biz yapan...
sizi siz yapan...
ben/sen/biz/siz/onlar

*************************

Daha onceki journalimde, Kavafis'in siirini koymustum. Adet mi oldu nedir, bir tane de İlhan Berk koyalim...
Umarim begenirsiniz...

Fotograflari gormek icin lutfen buraya tiklayin.

*************************

YÜZ..

Biliyor musun sen bir şiirde ilk satırsın ilk sözcük
Beyaz bir gül
Beyaz bir gül ne kadar beyaz olursa o kadar
Ne kadar suysa bir su
O kadar

Ben en yakın yüzüm yüzüne
Uyandığın sabaha, yatağına
Birden bulup birden yitirdiğin bir şey olur ya,ona
Bir dağ okulunda ilk derslere giren çocuklara
İlk coğrafyacılara
İlk harflerine bir alfabenin.

Yüzün ki korkular verir bana ne zaman yüzümü tutsam yüzüne
Ben ki ölüme hiç eğilmedim hiç girmedi sözlüğüme
Belki sokağa ilk çıkan bir çocuktur ölüm
Belki senin bazen topuz yaptığın saçın
Bir yaban çiceği ya da ve daha ilk geliyordur dünyaya
Bir demet maydanozu koparı p bırakmak belki de.

Dedim ya hiç bilmiyorum arabı belki de benim sık sık çıkarı p
Baktığım bir fotoğrafın
Bıyıkları hep yüzüne düşen bir adama çektirdiğim
Bir suya bakarken
Bir suya
Duru mu duru ve daha sessiz ölümün kendinden.

Ben ki seninle aştım yasları
Koydum çağıma adımı.Bir burukluğu
yüzün gibi.

İlhan Berk.

Kamuoyuna/Public Announcement

2008-07-09T00:23:00.002+03:00

KAMUOYUNA

DESTEK ICIN!

SUPPORT ERDAL KINACI!

Yıllardır bir doktor olarak devletin çeşitli kademelerinde ülkesine hizmet etmiş, bunun yanı sıra fotoğrafçı kimliği, aldığı ödüller ve fotoğrafları ile ülkesini uluslararası alanda da gururla temsil etmiş dostumuz, arkadaşımız, abimiz, kardeşimiz sevgili Erdal Kınacı, şu günlerde hukuka intikal etmiş bir konu nedeni ile tutuklanmış, bunu takiben basında kendisi ile ilgili hiç haketmediği asılsız ithamlarla henüz dava sürerken bir çeşit yargılanma eylemine maruz bırakılmıştır. Bu durum biz sevenlerini büyük bir üzüntü içinde bırakmıştır. Basında çıkan iddiaların tersine Erdal Kınacı, 25 yıldır fotoğraf ile uğraşmaktadır. 40’tan fazla ulusal ödül sahibidir. National Geographic dergisinin düzenlediği uluslararası yarışmada “İnsan” kategorisinde 2006 yılı dünya birinciliğini kazanmış, 2007 yılında ise yine National Geographic dergisinde “foto öykü” dalında Türkiye birincisi olmuştur. Fotoğraf çalışmaları yurtiçinde ve yurt dışında çeşitli dergilerde övgü ile yayınlanmış, birçok karma ve kişisel sergide fotoğrafları sergilenmiştir. Türkiye’de yaşayan engellilerin daha iyi koşullarda yaşamasına yönelik bilinç ve gündem oluşturmak amacıyla Engelsiz Yaşam Derneği ile gerçekleştirdiği Engelsiz Yaşam için Fotoğraflar projesi 2007 yılında Ankara, İzmir ve Aydın illerinde sergilenmiş, Türkiye’nin pek çok ilinde gösteri şeklinde sunulmuş, bu doğrultuda engelsiz yaşam konusunda pek çok çalışma ve yardım organizasyonuna ilham kaynağı olmuş, yurtiçi ve yutdışından Erdal Kınacı’nın bulunduğu bölgeye gönderilen yardımlar engellilere dağıtılmıştır. Son projelerinden olan Gir Geç Pansiyonlar, hayat kadınlarının yaşadıkları drama kamuoyunun dikkatini çekmek amacı ile gerçekleştirilmiştir. Biz fotoğrafçılar ve sevenleri olarak, Türkiye Cumhuriyeti Adalet ve hukuk sistemine güveniyoruz, adaletin doğru kararı vereceği konusunda inancımız ve saygımız sonsuzdur. Erdal Kınacı ile ilgili hukuki süreç tamamlanana kadar basını bu konuda daha duyarlı olmaya davet ediyoruz.

Erdal Kınacı’nın yanında olduğumuzu tüm kamuoyuna duyururuz.

Public Announcement

Erdal Kinaci, more than a friend, a beloved companion, a sibling to us, has served to his country and people as a medical doctor for many years who proudly represented his country also as a renowned photographer with numerous photographs rewarded in prestigious contests. Although he has just been arrested and his case hasn’t been resolved yet, he has become the victim of the false accusations fabricated by the mass media that a man of his indubitable intellectual and artistic calibre definitely never deserves, leaving us in deep sorrow. As opposed to what was claimed by the mass media, Erdal Kinaci has been a honorable photographer for 25 years, crowned with over 40 national prizes for his photographs. Moreover, the National Geographic Magazine awarded Kinaci the first prize in “human” category in a worldwide photography contest in 2006. The following year, Kinaci won the first prize in “ photo-reportage” category in a national contest organized by the National Geographic Magazine. His photography has been well appreciated by both at home and abroad. His photographs have been published in various magazines and exhibited in personal and mixed exhibitions. With the purpose of raising consciousness and setting the agenda for the disabled people, Erdal Kinaci joined the efforts of Well-Abled Life Association (Engelsiz Yaşam Derneği) and created a special project, “ Photography for a Well-Abled Life”, which was exhibited in Ankara, Izmir and Aydin in 2007 and displayed in different cities of Turkey. His project unquestionably worked his will and inspired many other projects and charity organizations to initiate subsequent events for achieving a well-abled life for everyone. A considerable amount of aid in kind from charity organizations and NGO’s from Turkey and abroad could be delivered to the disabled people in need with whom Erdal Kinaci has always felt the privilege of sharing the same hometown. One of his last projects, Gir Gec Pansiyonlar (Admission Free Pensions) aimed to draw attention to the hardships of prostitutes working in brothels.

We, his photographer friends and companions, trust the judicial system and laws of Turkish Republic. We have a deep belief in the fairness of the decree of court. Hence, we invite the Turkish media to handle the issue in a more sensitive manner until the legal procedures have been completed.

We, the undersigned, hereby announce our support for Erdal Kinaci to the public with respect.

for supporting

Translated by : Murat Goc.

Can anyone be lynched for photography?
FOTORiTiM
E-Fotograf Dergisi / E-Photo Magazine

Please see

Also see

2008-07-06T23:35:00.008+03:00

İnsanın fotoğrafları sevmesi için bir çok nedeni var..

bugun bir arkadasim tesadufen iki tane fotograf yolladi...

kadraja tesadufen ben ve bir arkadasim ve onun ailesi girmisiz papazin baginda.. 2-3 sene once cekilen bir fotograf bu..

hatirlamiyorum bile ne zamandi, ne ara gitmistik.. cok da onemi yok.. gitmisiz iste.. arkadasimi ceken baska bir arkadasin fotografinda kadraja girivermisiz oyle habersiz.. masada sohbet ederken.. bir anlik bir goruntu.. her fotograf karesi gibi gecip gitmekte olan bir anin kaydı..hepsi bu..

bir zamanlar annem vardı..
şimdi yok..
ama her gun uyandigim zaman sabah gozume gulerek bakan, bir agacin arkasindan bana gulumseyen bir kadın var.. hep o agacin arkasinda kalmis, hep o agac ordaymis ve annemde ordaymis gibi..mutluyken... ben daha dunyaya gelmemisken ustelik, ama simdi benim dunyamda, 4metrekarelik bir odada, her sabah bana gulumsuyor..

annem artik fotograflarda..

fotografla ilgili okudugum bir makalede soyle bir sey vardi.. gerceksiz gercektir fotograf.. dogru.. annem yok gercegini, fotografa baktikca kıran bir sey var elimde..

eski evimizin fotografi var bir de.. en guzel gunlerimin gectigi ev, kapiyi calmadan girmek icin balkondan giriverdigim ev..balkonunda menekselerin, petunyaların oldugu ev.. mutfak camından annemim bana musluktan su verdigi ev..babamın mangal yaptigi ev.. simdi artik o ev de yok...

evimiz artik fotograflarda..fotograflara bakip guzel gunleri animsamak icin..

simdi artik fotograftaki "o arkadas" da yok, baska arkadaslar var...

"arkadasim" artik fotograflarda...bazi insanlar kotu anilari unutmazlar, ben bazılarını hatırlayip "bana bunu neden dedi? ben bu sozleri hak etmemistim?" diyor(d)um kendime... acı tazeyken hatırlanıyor da, sonra hemen unutuluyor.. iyi ki de unutuluyor, ustune yenisi ekleniyor, eklenecek de..

simdi ben bu iki fotografa bakarken, artik kotu birsey hatirlamiyorum...
"cocuklugum" artik fotograflarda kalmis, icimi burkan bir ince sızı geldi gecti...
bir zamanlar icimi acitan sey, iyisiyle, kotusuyle de olsa.. cunku bana ait birseydi... şimdi benim icin "anı" olmus farketmeden...

hatıralarım fotograflarda..

evet bu yuzden seviyorum fotografi... hatiralarimi iyi de olsa kotu de olsa sevdigim gibi...

Elif.

around the city/kentin etrafında

2008-07-01T01:11:00.010+03:00

Sectigim fotograflar icin lutfen bkz.
Please see the link for the selected photographs.

***********************************************
Bu sehir bize mi ait?
Sehri birakip gitmek zor mudur?
Terk etsek, sehir arkamizdan gelir mi?

Takip ettigim cogu fotografcinin malzemesi olan kentler, nedense diger konulara gore cok ilgimi cekti ve boyle bir baslik altina hepsini topladim."around the city/kentin etrafinda" belki ileride baska konulara/yazilara da malzeme olacak gibi gorunuyor...hemen akabinde de Kavafis'in siiri aklima geldi!

Metro istasyonlari, caddelere dusen golgeler, siluetler, bir yerden bir yere gitme telasinda olan insanlar, insanciklar fotograf karelerine sigan goruntulerden bazilari...
Favorilere ekledigim fotograflardan bazilarini sectim ve paylasmak istedim.
Umarim begenirsiniz...
***************************

Does this city belong to us?
Is it really hard to leave the city?
If we leave it, does it haunt us?

The concept of city is one of the major themes of the photographers I watch in deviantart,and it always appealed me somehow related to other genres. So I decided to put these kind of photographs under a title “around the city”. And the poem of C.P.Cavafy “the city” has just come to my mind in accordance with this journal…
Metro stations, the silhouettes, the shadows on the streets, people who rush from one corner to another are displayed on photographs…
I wanted to share this selection from my favorites titled “around the city”…
I wish you like it…

************************************************

"You said, “I will go to another place, to another shore.
Another city can be found that’s better than this.
All that I struggle for is doomed, condemned to failure;
and my heart is like a corpse interred.
How long will my mind stagger under this misery?
Wherever I turn, wherever I look
I see the blackened ruins of my life,
which for years on end I squandered and wrecked and ravaged”.

You will find no other place, no other shores.
This city will possess you, and you’ll wander the same
streets. In these same neighborhoods you’ll grow old;
in these same houses you’ll turn gray.
Always you’ll return to this city. Don’t even hope for another.
There’s no boat for you, there’s no other way out.
In the way you’ve destroyed your life here,
in this little corner, you’ve destroyed it everywhere else. "

Translated by Stratis Haviaras
(C.P. Cavafy, The Canon. Translated from the Greek by Stratis Haviaras, Hermes Publishing, 2004)

******************************************************

Şehir
Bir başka ülkeye, bir başka denize giderim, dedin
bundan daha iyi bir başka şehir bulunur elbet.
Her çabam kaderin olumsuz bir yargısıyla karşı karşıya;
-bir ceset gibi- gömülü kalbim.
Aklım daha ne kadar kalacak bu çorak ülkede?
Yüzümü nereye çevirsem, nereye baksam,
kara yıkıntılarını görüyorum ömrümün,
boşuna bunca yıl tükettiğim bu ülkede.
Yeni bir ülke bulamazsın, başka bir deniz bulamazsın.
Bu şehir arkandan gelecektir.
Sen gene aynı sokaklarda dolaşacaksın,
aynı mahallede kocayacaksın;
aynı evlerde kır düşecek saçlarına.
Donup dolasip bu şehre geleceksin sonunda.
Başka bir şey umma-
Ömrünü nasıl tükettiysen burada, bu köşecikte,
öyle tükettin demektir bütün yeryüzünde de.

Konstantin Kavafis
Çeviren: Cevat Çapan

zihin ergo sum Mersin'de!...

2008-06-26T01:53:00.002+03:00

Ziçev fotograf atolyesinin sergisi 14-28 haziran 2008 tarihleri arasinda Mersin fotograf derneginde sergileniyor...

Herkes davetlidir!

h'iç soyut fotograf sergisi Salzburg'a gidiyor!...

2008-06-26T01:40:00.002+03:00

Müje Özkan anısına...

Evren kesitindeki sonsuz görüntü akışı içerisinde belleğimizde yer eden “hiç” bir görüntüyle örtüşmeyen, varlığını yeni gördüğümüz, tanımlaması ve anlamlandırılması kendince ve izleyicisiyle oluşacak bağımsız bir “şey”… evren kesitinde -rastlantısal olarak- çekilen değil, -kurgusal olarak- yapılan fotoğraf…” olarak tanımladıkları soyut fotoğraflardan oluşan serginin başlığı, sonsuz görüntü akışı içerisinde belleğimizde yer eden görüntülerin dışındaki yeni ve fotoğrafçısının “öz” ifadesine dayalı görselliği, tanımlaması ve anlamlandırması izleyiciye bırakılmak üzere “hiç” le ifade ederken, “iç” ayrımıyla fotoğrafçısının öznelliğine vurgu yapılmaktadır.

15 Mart 2008 tarihine kadar açık olacak sergiye 26 atölye katılımcısı, 2006-2007 yılı çalışma dönemine ait, 70 cm x 100 cm ebatlarındaki 38 siyah/beyaz ve renkli dijital baskı çalışmalarıyla katılmaktadır. Sergideki fotoğraflarda renk ve rötuş dışında düzenleme yapılmamış ve çalışmalar manü plasyonlarla üretilmemiştir. Soyut çalışmalar fotoğraf tekniğinin kendine ait görsel dili kullanılarak, klasik çekim yöntemiyle, çekim aşamasına sadık kalınarak oluşturulmuştur. Atölyenin “Siyah” ve “Şey” den sonra 3. sergisi olan “H’İÇ” te bu sene değerli fotoğraf ustası Necmettin KÜLAHÇI, 2 soyut fotoğrafı ile onur konuğu olarak yer almaktadır.

Sergiye katılan fotoğrafçılar:

Sema ALTAN, İbrahim AYIK, Şeyda AYTEM, Özlem BORA, Gökhan BULUT, Levent ÇAĞIN, Cem DEVECİOĞLU, Yağmur DOLKUN, Satı ERDOĞAN, Işın ERGENEMAN, Can GAZİALEM, Kadriye KARATAŞ, S. Fehmi KATIRCIOĞLU, Aytül KESKİN, Baki KOCABALLI, Nezaket KOÇ, Ünal KOYAZ, Deniz LÜLECİ, Suderin MURAT, Canan ODABAŞ, Işıl ÖREN, Müje ÖZKAN, Faika Berat PEHLİVAN, Ayşe SARAY, Zeynep ŞİŞMAN, Elif VARGI ve sergi onur konuğu Necmettin KÜLAHÇI

AFSAD Gökhan Bulut Soyut Fotoğraf Atölyesi “H’İÇ” Başlıklı Fotoğraf Sergisi

-ISTANBUL Cemal Resit Rey Salonu Harbiye 5-15 MART 2008

-CANAKKALE Troia Kultur Merkezi Fuayesi 11-21 NISAN 2008

-ANKARA Cagdas Sanatlar Merkezi Cankaya 1-8 HAZIRAN 2008 'den sonra simdi de...

19 Eylul-10 Ekim 2008 tarihleri arasında, Avusturya-Salzburg'da Bashimi Art House'da sergilenecek...

Herkes davetlidir!!!